رسول الله صلی الله علیه وسلم هشدار داده که کسی به دیگری بگوید: ای فاسق، ای کافر؛ چون در صورتی که او چنین نباشد، این کلمه به گوینده ی آن بازمی گردد، اما اگر آنچه گفته است در او باشد بر وی چیزی بر نمی گردد؛ زیرا در مورد او راست گفته است.

• تحریم تهمت زدن به کفر یا فسق مردم بدون توجیه شرعی.
• وجوب تثبت در صدور حکم بر مردم.
• ابن دقیق العید می گوید: این هشدار بزرگی است برای کسی که یکی از مسلمانان را کافر بداند و او اینچنین نباشد، و این یک معضل بزرگی است.
• ابن حجر عسقلانی می گوید: اما اینکه او به این وسیله فاسق و یا کافر پنداشته نمی شود، به این معنا نیست که او گناهکار نیست وقتی بگوید: تو فاسق هستی، بلکه در این صورت تفصیل است: اگر قصد نصیحت او و یا نصیحت کسی دیگر را داشته باشد، جایز است، ولی اگر قصد سرزنش و برملا نمودن او را داشته باشد، که محض اذیت برای او برسد جایز نیست؛ زیرا او به ستر، آموزش و نصیحت نیکوی او مامور شده است، پس اگر این کار با نرمی انجام گیرد، انجام آن با خشونت جایز نیست؛ زیرا ممکن است سبب تحریک و اصرار او بر آن عمل باشد، چنان که سرشت بسیاری از مردم در عزت نفس است، به ویژه اگر فرمانده از مقام امر شونده پایین تر باشد.

1. اصلی
2. عقیده
3. نام ها و احکام
4. کفر
5. حدیث

1. اصلی
2. عقیده
3. نام ها و احکام
4. فسق
5. حدیث

• دو رفتار در ميان مردم رواج دارد که هر دو از مصادیق کفر است: طعنه زدن در نسب و نوحه گری بر مُرده
• پیمانی که میان ما و آنهاست نماز است؛ پس هر که ترکش كرد کافر شده است
• میان شخص و شرک و کفر، ترک نماز است
• زیرا او هرگز یک روز هم نگفت: پروردگارا گناهم را در روز قیامت ببخش