De leider van de gelovigen, Othman ibn Affan (moge Allah tevreden zijn met hem), huilde wanneer hij bij een graf stond, totdat zijn tranen zijn baard doordrenkten. Men vroeg hem: Jij herinnert je het Paradijs en het Vuur en huilt niet van verlangen naar het Paradijs of uit vrees voor het Vuur, maar je huilt wel om het graf?' Hij antwoordde: 'De Profeet (vrede zij met hem) heeft ons verteld dat het graf de eerste halte is van de etappes van het Hiernamaals. Als men daarvan gered wordt, dan is alles wat daarna komt gemakkelijker. Maar als men niet ontsnapt aan de kwellingen ervan, dan is wat daarop volgt veel zwaarder dan wat men daarin ondergaat.

• Toelichting van de vrees van Othman (moge Allah tevreden zijn met hem) voor Allah, hoewel hij tot de mensen van het Paradijs behoort.
• De rechtmatigheid van het huilen bij het herinneren aan de verschrikkingen van het graf en de opstanding.
• Bewijs van de genot en de straf in het graf.
• Waarschuwing tegen de straffen van het graf.

1. Homepagina
2. De deugden en etiquette
3. Spirituele lessen en preken
4. De zaken in het graf
5. De hadieth

• Zij worden beiden bestraft, maar ze worden niet bestraft vanwege iets groots. Wat de ene betreft, hij hield zich niet in als hij urineerde, en wat de andere betreft, hij pleegde laster