از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه و سلم روایت است که ایشان می‌فرمودند: «اللَّهُمَّ! إِنِّي أَسْأَلُكَ الهُدَى وَالتُّقَى، وَالعَفَافَ وَالغِنَى» یعنی: «بارالها، از تو هدایت و پرهیزگاری و پاکدامنی و بی‌نیازی را خواهانم». صحیح است - به روایت مسلم
explain-icon

شرح

از دعاهای پیامبر صلی الله علیه و سلم این بود: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى» (خداوندا از تو هدایت می‌خواهم) یعنی راه راست که شناخت حق و عمل به آن است، «وَالتُّقَى» (و تقوا)، یعنی انجام اوامر و دوری از نواهی، «وَالْعَفَافَ» (و پاکدامنی) یعنی خودداری از هر آنچه از گفتار یا کردار که حلال و زیبا نیست، «وَالْغِنَى» (و بی‌نیازی) از خلق، به طوری که به هیچ‌کس جز پروردگارش عز و جل نیازمند نباشد.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • شرافت این خصلت‌ها: هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی، و تشویق به آراسته شدن به آنها.
  • پیامبر صلی الله علیه و سلم برای خود مالک هیچ سود و زیانی نیستند، و کسی که مالک آن است، خداوند متعال است.
  • کسی که مالک سود و زیان و هدایت برای خلق است، تنها خداوند است، نه فرشته‌ای مقرب و نه پیامبری فرستاده شده و نه غیر آنان.