از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین دعا می کرد: «اللَّهُم لَكَ أسْلَمْتُ» یعنی تنها فرمانبردار و مطیع تو و نه غیر تو خواهم بود. «وبِكَ آمنْت» یعنی در باطن تو را تصدیق نمودم. «وعليكَ توَكَّلْت»: تمام امورم را جهت تدبیر به تو سپرده و تسلیم تو نمودم که من مالک نفع و ضرر آنها نیستم. «وإلَيكَ أنَبْت»: و از معصیت و نافرمانی به اطاعت یا از غفلت به ذکر روی آورده و بازگشتم. «وبِكَ»: و به یاری تو «خاصَمْتُ» با دشمنانت می جنگم. «اللَّهمَّ أعُوذُ بِعِزَّتِك»: به غلبه و چیرگی تو پناه می آورم چراکه عزت به تمامی از آن الله است. «لا إلَه إلاَّ أنْتَ»: معبود بر حقی جز تو نیست و از کسی جز تو درخواست چیزی نمی شود و تنها به تو پناه آورده می شود. «أنْ تُضِلَّنِي»: به تو پناه می آورم از اینکه مرا گمراه کنی، بعد از اینکه مرا هدایت نمودی و به من توفیق فرمانبرداری ظاهری و باطنی در حکم و قضاء و قدر خود دادی؛ و به من توفیق بازگشت به سوی خودت و دشمنی با دشمنانت و پناه آوردن در همه حال به عزت و یاری ات عنایت کردی. «أنْت الْحيُّ الَّذي لا تمُوت، وَالْجِنُّ وَالإِنْسُ يمُوتُونَ»: تو هميشه زنده ای هستی که هرگز نمی ميری و جن ها و انسان ها می ميرند.