در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم از گناهانی به عنوان بزرگترین گناهان تعبیر می کند که عبارتند از: شرک ورزیدن به الله متعال در ربوبیت یا عبودیت؛ و ابتدا از این گناه آغاز می کند چون بزرگترین گناهان می باشد. و قطع امید از الله متعال؛ چون سوء ظن به الله متعال و جهل به وسعت رحمت الهی می باشد. و در امان دیدن خود از استدراج الله متعال نسبت به بنده با نعمت هایی که در اختیار او قرار می دهد تا غافلانه و ناگهانی او را مواخذه کند. مراد از حدیث مذکور، محصور بودن گناهان کبیره در این موارد نیست، چون گناهان کبیره زیاد هستند، بلکه منظور بیان بزرگترین آنها می باشد.

• گناهان به كبيره و صغيره تقسيم مى شوند.
• اينكه شرک بزرگترين گناهان، و بزرگترين گناهان كبيره است.
• ايمن بودن از مكر الله متعال و نااميد بودن از رحمتش حرام است، و هر دو از بزرگترين گناهان كبيره به شمار مى روند.
• توصيف الله متعال در مقابل ماكرين جايز است، و اين صفت كمال است، و آنچه كه نكوهش مى شود مكر كردن به كسى كه سزاوار مكر نيست.
• بر بنده واجب است كه در بين ترس و رجاء باشد، به طوری كه اگر ترسيد دچار نااميدى نمى شود، و اگر اميدوار بود خود را در امان نمى داند.
• ثابت كردن صفت رحمت براى الله متعال، به طوری كه لايق مقام الهى باشد.
• گمان نيک بردن به الله متعال واجب است.

1. صفحه ی اصلی
2. عقيده
3. ايمان به الله عزوجل
4. توحيد الوهيت
5. بروز رسانی

• هرگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم امیری را برای سپاه یا سریه ای مشخص می کرد، او را به رعايت تقوای الهی در حق خودش و مسلمانان همراهش و همچنين نيکی به همراهانش توصيه می نمود....
• به طاغوت‌ها و به پدران‌تان سوگند یاد نکنید
• سرايت بيماری و نيز بدشگونی حقيقت ندارند؛ ولی به فال نيک گرفتن را می‌پسندم» گفتند: «به فال نیک گرفتن چیست؟» فرمود: «سخن نیکو
• هرکس دچار فقر و فاقه شود و آن را نزد مردم ببرد، فقرش از ميان نخواهد رفت؛ اما هرکس فقرش را نزد الله ببرد - و برطرف شدن فقرش را از الله بخواهد - الله متعال روزیِ زودرس يا ديررسی به او می دهد (و فقرش را برطرف می سازد)....