از ابو‌محمد، عبدالله بن عمرو بن عاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: «هیچ‌یک از شما ایمان نمی‌آورد مگر آنکه خواسته و هوای نفسش تابع چیزی باشد که من آورده‌ام.» نووی می‌گوید: حدیثی صحیح است - آن را در کتاب الحجة با سند صحیح روایت کرده‌ایم
explain-icon

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم روشن ساخت که انسان، مؤمنی با ایمان کامل نخواهد بود مگر آنکه محبت و خواسته‌هایش تابع آن چیزی باشد که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم از فرمان‌ها و نهی‌ها و دیگر امور آورده است؛ بدین معنا که آنچه را او فرمان داده دوست بدارد و از آنچه نهی کرده، ناخشنود و گریزان باشد.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • این حدیث، قاعده‌ای است در ضرورت تسلیم شدن در برابر شریعت و فرمان‌برداری از آن.
  • این هشداری به انسان است که هر کس عقل یا عادت را بر آنچه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم آورده مقدم بدارد و بر اساس آن حکم کند، ایمان از او نفی شده است.
  • وجوب داور قراردادن شریعت در همهٔ امور، به دلیل فرمایش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم: «آنچه را که من آورده‌ام».
  • اینکه ایمان با طاعت افزایش می‌یابد و با گناه کاهش پیدا می‌کند.