Pumanaw si Zaynab na babaing anak ng Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) kaya pumasok ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) sa kinaroroonan ng mga babaing nagpapaligo rito saka nagsabi sa kanila: "Hugasan ninyo siya ng tubig at dahon ng mansanitas nang gansal na ulit: tatlong ulit o limang ulit o higit kaysa roon, kung mayroong pangangailangan. Maglagay kayo sa huling paghugas ng kaunting alkampor. Kapag nakatapos kayo, magpabatid kayo sa akin." Kaya noong nakatapos sila sa pagpapaligo rito, nanawagan sila sa kanya saka nagpukol siya sa ng pantapis niya sa mga babaing tagapagpaligo at nagsabi: "Balutin ninyo siya riyan at gawin ninyo iyan bilang ang damit na nalalapit sa katawan niya." Pagkatapos ginawa ang [buhok ng] ulo niya bilang tatlong tirintas.

• Ang pagkakinakailangan ng pagpaligo sa patay na Muslim at na ito ay isang farḍ kifāyah."§
• Ang babae ay hindi pinaliliguan kundi ng mga babae at ang lalaki ay hindi pinaliliguan kundi ng mga lalaki, maliban sa naitatangi sa babae sa asawa nito at babaing alipin sa panginoon nito sapagkat ang bawat isa sa dalawa ay makapagpapaligo sa isa.
• Ang pagpaligo ay tatlong paghuhugas. Kung hindi nakasapat ito, limang paghuhugas; ngunit kung hindi nakasapat ito, dadagdagan iyon alinsunod sa kapakanan at pangangailangan. Matapos niyon, kung nagkaroon ng anuman sa mga karumihan na lumabas mula sa katawan, bibigkisan ang bahaging lumalabas mula roon ang marumi.
• Maglilimita ang tagapagpaligo ng mga paghuhugas niya sa bilang na gansal: tatlong ulit o limang ulit o pitong ulit.
• Nagsabi si As-Sindīy: Nagpapahiwatig ang ḥadīth na ito na walang pagtatakda sa bilang ng paghuhugas ng patay; bagkus ang hinihiling ay ang pagkalinis subalit walang pagkaiwas sa pagsasaalang-alang sa mga gansal na bilang ng paghuhugas.
• Ang tubig ay may halong dahon ng mansanitas dahil ito ay nakapaglilinis at nakapagpapatigas ng katawan ng patay.
• Pababanguhan ang patay sa kahuli-hulihan sa mga paghuhugas nito upang hindi makapag-alis ng bango ang tubig. Ang pabango ay mula sa alkampor dahil ito – kasabay ng bango ng amoy nito – ay nagpapatibay sa katawan kaya hindi bumibilis dito ang pagkasira.
• Ang pagsisimula ay sa paghuhugas ng mga marangal na bahagi ng katawan. Ang mga ito ay ang mga kanang gilid at ang mga bahaging hinuhugasan sa wuḍū'.
• Ang pagsasakaibig-ibig ng pagsusuklay ng buhok ng patay, pagtirintas nito sa tatlong tirintas, ang paglalagay nito sa likuran ng patay.
• Ang pagpayag sa pagtutulungan sa paghuhugas ng patay subalit walang dadalo kundi ang sinumang kinakailangan doon.
• Ang paghango ng pagpapala sa pamamagitan ng mga naiwan ng Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) gaya ng mga kasuutan niya ay pinapayagan. Ito ay bagay na natatangi sa kanya kaya hindi nauukol sa iba pa sa kanya gaya ng mga maalam at mga maayos na tao dahil ang mga bagay na ito ay tawqīfīyah§ – at ang mga Kasamahan ay hindi gumawa nito sa iba pa sa kanya kailanman – at dahil ito kapag ginawa sa iba sa kanya ay isang kaparaanan sa Shirk at isang sigalot para sa sinumang hinanguan ng pagpapala.
• Ang pagpayag sa pagpapakinatawan sa taong mapagkakatiwalaan sa paggawa ng ipinagkatiwala sa kanya kapag siya naman ay naging marapat sa pagpapakinatawan.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Fiqh at ang mga Batayan Nito
3. Ang Fiqh ng mga Pagsamba
4. Ang mga Paglilibing
5. Ang Pagpapaligo sa Patay
6. Ang ḥadīth

• Ang sinumang nagpaligo ng isang patay at ikinubli niya ang kapintasan nito, patatawarin siya ni Allah nang apatnapung ulit.