Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) баён намуданд, ки бар ҳар мусалмони мукаллаф дар ҳар шабонарӯз ба андозаи адади мафосили устухонҳояш садақае аз рӯйи шукр барои Аллоҳ Таъоло, ки ба ӯ иноят бахшидааст ва барои устухонҳояш мафосиле қарор додааст, то онҳоро боз ва баста кунад, лозим аст. Ва ин ки ин садақа бо тамоми корҳои хайр анҷом дода мешавад ва маҳдуд ба бахшидани мол нест, аз ҷумла: Адолат ва оштӣ андохтан миёни ду шахсе, ки бо ҳам ихтилоф доранд, садақа аст, Вақте ба нотавоне кумак мекунӣ ба маркабаш савор шавад ва ашёашро барояш бардошта медиҳӣ, садақа аст. Сухани нек, аз қабили зикр, дуо, сулҳ ва ғайра, садақа аст. Ва ҳар қадаме, ки ба сӯи намоз мегузорӣ, садақа аст. Ва аз роҳ дур кардани он чи зараровар аст, садақа аст.

• Сохтор ва якпорчагии устухонҳои инсон яке аз бузургтарин неъматҳои Аллоҳ Таъоло аст. Аз ин рӯ, ҳар устухонро бояд аз номи худ садақа дод, то шукронаи он неъмат пурра шавад.
• Ташвиқ ва тарғиб барои идомаи ин неъматҳо ҳар рӯз шукрона кардан.
• Ташвиқ ба идома додани нофилаҳо ва садақаҳои ихтиёрӣ ҳар рӯз.
• Фазилати ислоҳ байни одамон.
• Ташвиқ ба ёрӣ додани бародарон, зеро ин ёрӣ додан худаш садақа аст.
• Ташвиқ ба ҳозир шудан ба намозҳои ҷамоат ва роҳ рафтан ба сӯи масҷидҳо ва обод кардани масҷидҳо бо ин кор.
• Эҳтиром ба роҳҳои мусалмонон бо дур сохтани ҳар он чи ба онон озору зиён мерасонад, воҷиб аст.

1. Асосӣ
2. Даъват ва ҳисба
3. Даъват ба суи Аллоҳ
4. Фазилати Ислом ва маҳосини он
5. Ҳадис

• Эй мардум! Худованд бори ҷаҳолат ва расвоӣ ва фахрфурӯшӣ ба падаронро аз шумо дур кард
• Бар ҳар мафсале (банди ангушт, даст...) аз мафсалҳои мардум ҳар рӯз садақае лозим аст
• Агар банда бемор ё мусофир шавад, барояш ҳамон подош ва савобе навишта мешавад, ки дар хона ва бо тани сиҳат анҷом медод