නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ දන්වා සිටියහ: දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරුන් අතරින් ස්වර්ගයට පිවිසෙන පළමු කණ්ඩායම වනාහි, ඔවුන්ගේ මුහුණ පුර පසළොස්වක රාත්රියේ බැබලෙන හඳෙහි ස්වරූපයෙන් දීප්තිමත්ව පවතී. ඔවුනට පසුව පැමිණෙන අය අහසේ බැබලෙන වඩාත් දීප්තිමත්ම තාරකාව මෙන් දිලිසෙනු ඇත. ඔවුන්ට පරිපූර්ණ ගුණාංග පවතී. එනම් ඔවුන් මුත්රා කරන්නේ නැත; මළපහ කරන්නේ නැත; කෙළ ගසන්නේ නැත; හෝ නාසයේ ස්රාවය ඉවත හෙළන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ පනා රන්වන් ය. ඔවුන්ගේ දහඩිය කස්තුරි ය. ඔවුන්ගේ මධ්යස්ථාන වඩාත් සුවඳැති හොඳම සුවඳ හා මිහිරි සුවඳ දුම් පිට කරයි. ඔවුන්ගේ භාර්යාවන් හූරුල් ඊන් (දැකුම් කළු ලලනාවන්) වෙති. ඔවුන්ගේ හැඬරුව එකම මිනිසකුගේ ස්වරූපයෙන් පවතී. උසින් හා හැඩරුවෙන් අහසට විහිදෙන රියන් හැටක් උසින් යුත් ඔවුන්ගේ පියා ආදම්ට සමාන වනු ඇත.