در عصر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) مردی بود به نام «عبدالله» که به «حمار» ملقّب بود، او گاهی با برخی سخنانش پیامبر (صلی الله علیه وسلم) را می‌خندانْد و پیامبر (صلی الله علیه وسلم) او را به دلیل نوشیدن شراب تازیانه زده بود، روزی او را در حالی که شراب نوشیده بود آوردند و پیامبر (صلی الله علیه وسلم) دستور داد تا تازیانه زده شود. یکی از حاضران وی را دشنام داد و گفت: «الله او را لعنت کند! چه بسیار که [به سبب شرابخواری] آورده می‌شود؟! پس پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند: بر او دعاى بد مکنید که از رحمت الله رانده گردد، به الله قسم من جز این نمی‌دانم که او الله و پیامبرش را دوست دارد.

• هیچ منافاتی بین ارتکاب عمل حرام و ثبوت محبت الله و رسولش در قلب مرتکب آن نیست؛ زیرا پیامبر (صلی الله علیه وسلم) خبر داد که آن شخص با وجود آنچه از او سر زده، الله و رسولش را دوست می‌دارد.
• مرتکب گناه کبیره اگر در حالی بمیرد که بر انجام آن اصرار دارد، تحت مشیئت [و اراده] الله متعال است، اگر الله بخواهد او را می‌آمرزد و اگر بخواهد عذابش می‌کند، و هیچ یک از اهل اسلام در آتش جاودان نمی‌ماند.
• کراهت لعن فرد معین (مشخص) که شراب می‌نوشد، به دلیل احتمال وجود مانعی که باعث می‌شود لعن به او نرسد، و زیرا لعن فرد مشخص و دعای بد او ممکن است او را به اصرار بر گناه وادارد، یا او را از قبول توبه ناامید کند.
• لعنت کردن فرد نامشخصی که دارای صفت گناه (مانند شرابخواری) است، جايز می‌باشد.

1. اصلی
2. فضایل و آداب
3. فقه اخلاق
4. اخلاق ناپسند
5. حدیث

1. اصلی
2. فضایل و آداب
3. آداب شرعی
4. آداب سخن گفتن و خاموشی
5. حدیث

• کسانی که کارشان لعن و نفرین است، در روز قیامت نه از شفاعت کنندگان هستند و نه از گواهان
• بی گمان که الله متعال به ستمگر مهلت می‌دهد، تا این که او را بگیرد پس او را رها نمی کند
• آيا می دانيد مفلس کيست؟
• این دو عذاب داده می‌شوند، و در چیز بزرگی عذاب نمی‌بینند، یکی از آن دو خود را از ادرار نگه نمی‌داشت، و دیگری سخن‌چینی می‌کرد