پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر دادند که الله متعال فرموده است: «سه گروه هستند که روز قیامت دشمن من خواهند بود و هر که من دشمن او باشم، [در آن روز] با او دشمنی کرده و بر او چیره می‌شوم: نخست: کسی که سوگندش را [به نام من] داد و به الله قسم خورد و پیمانی بست، سپس آن را نقض کرد و خیانت ورزید. دوم: کسی که مرد آزادی را [ناحق] به عنوان برده فروخت و بهایش را خورد و از ارزش آن استفاده کرد. سوم: کسی که کارگری را برای انجام کاری اجیر کرد، و [آن کارگر] کار را به طور کامل انجام داد، ولی [صاحبکار] مزد عملش را به او نپرداخت.

• این حدیث از جمله احادیثی است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) از پروردگار خود روایت می‌کند و به آن «حدیث قدسی» یا «الهی» می‌گویند، الفاظ و معانی آن از جانب الله است، اما ویژگی‌های قرآن کریم — مانند تعبد به تلاوت، طهارت برای لمس آن، تحدی و اعجاز و غیره — را ندارد.
• سندی می‌گوید: گفته شده ذکر این سه گروه به معنای اختصاص [خشم خدا] به آنان نیست، چرا که الله متعال دشمن همه ستمکاران است، بلکه برای تأکید و تشدید [عذاب] بر این سه گروه است.
• ابن جوزی می‌گوید: انسان آزاد، بنده الله متعال است، پس هر که به او ستم کند، دشمنش همان آقا و مولای او — که الله متعال است — خواهد بود.
• خطابی می‌گوید: برده‌سازی انسان آزاد به دو صورت واقع می‌شود: ۱. او را آزاد کند سپس آن را کتمان نماید یا انکار کند. ۲. پس از آزادی، او را به اجبار به خدمت بگیرد، که مورد اول شدیدتر است. [شارح می‌گوید:] و حدیث مورد بحث ما شدیدتر است؛ زیرا در آن علاوه بر کتمان یا انکار آزادی، مطابق با آن [ادعا] عمل شده، مانند فروش و خوردن بهایش، و به همین دلیل وعید [عذاب] آن شدیدتر است.