عبد الله بن مسعود رضی الله عنه در قول الله متعال می فرماید: {وَمَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ} [الحج: 25]. و هر کس در آنجا با ستمکاری [و گناه،] انحراف بخواهد، از عذابى دردناک به او می‌چشانیم، فرمود: اگر یکی از مردم با خود عزم کند که در حرم مکه کار بدی انجام دهد که برای خود در حرم حلال نماید آنچه را که الله متعال حرام نموده از طریق زبان و یا کشتن بشکل عمدی، این کار ستم است، حتی اگر عزم در شهر عدن یمن صورت گرفته باشد، سزاوار این است که الله متعال برای این کار او را به عذاب دردناکی برساند، هر چند این کار را انجام نداده باشد، پس برای عذاب دادن عزم کافی است.

• بیان خصوصیت حرم و تعظیم آن.
• السعدی می گوید: در این آیۀ کریمه، وجوب احترام حرم، و نهایت تعظیم آن، و هشدار از عزم و انجام گناه در آن می باشد.
• ضحاک می گوید: مردی در سرزمین دیگر تصمیم می گیرد تا در مکه مرتکب گناه شود، این گناه بر او نوشته می شود هرچند آن را انجام نداده باشد.