De Boodschapper (moge Allah Zijn vrede en zegeningen op hem zijn) legt uit dat alle daden beschouwd worden naargelang de intentie die erachter zit. Deze regel geldt in het algemeen voor alle daden, ook voor aanbidding en omgang. Dus, hij die een werelds voordeel zoekt door zijn daad zal dat voordeel bereiken en er niet voor beloond worden. En hij die een handeling verricht met de intentie om tot Allah de Almachtige te naderen zal beloond worden, zelfs als zijn handeling een gewone handeling is, zoals eten en drinken. Vervolgens gaf de boodschapper (moge Allah Zijn vrede en zegeningen met hem zijn) een voorbeeld om het effect van intentie op daden die ogenschijnlijk gelijk zijn te illustreren. Hij wees erop dat als een persoon migreert en zijn thuisland verlaat met de intentie om de tevredenheid van zijn Heer te winnen, dan is zijn migratie, een islamitische en een geaccepteerde migratie, waarvoor hij beloond zal worden, gezien zijn oprechte intentie; en als een persoon migreert om een werelds voordeel te behalen, zoals rijkdom, hoge status, zaken, of een vrouw, dan zal hij niets van zijn migratie bereiken behalve het wereldse voordeel waarvoor hij gemigreerd heeft en zal hem geen beloning in het hiernamaals worden gegeven.