Annabi - tsira da amincin Allah su tabbata agare shi - ya bayyana cewa mutum ɗaya daga cikin mutane ya yi aiki kowane irin aiki ne koda zai ɗauki igiya ne, ya tattara itatuwa a gadan bayansa sai ya saida shi ya ci daga gare shi, ko ya yi sadaka da shi ya wadata daga mutane da shi kuma ya kare fuskarsa daga ƙasƙancin roƙo; shi ne ya fiye masa alheri daga ya tambayi mutane su ba shi ko su hanashi, roƙon mutane ƙasƙanci ne, mumini kuwa maɗaukaki ne ba ƙasƙantacce ba ne.

• Kwaɗaitarwa akan kamewa daga roƙo da kuma tsarkaka daga gare shi.
• Kwaɗaitarwa akan aiki dan samun arziƙi, koda an jarrabi baligi da ƙaramar sana'a wulaƙantacciya a idanuwan mutane.
• Yaƙar da Musulunci yake yi wa roƙo; saboda haka ya wajabta yin aiki, ko da mai wahala ne; kamar saran ita ce misali.
• Roƙo ba ya halatta tare da iko akan aiki da kuma neman arziƙi.
• Roƙon sarki (shugaba) idan akwai buƙata ya halatta, Allah - Mai girma da ɗaukaka - Ya ce: {Haka kuma babu (laifi) a kan waɗanda idan sun zo maka don ka basu abin hawa sai ka ce: "Bani da abin hawan da zan baku," sai suka juya idanuwansu suna kwararar da hawaye don baƙin cikin ba su sami abinda zasu ciyar ba}. [Al-Taubah: 92].
• Wanda yake da larurar roƙo da kuma rauni akan neman kuɗi to ya halatta gare shi ya yi roƙo, amma kada ya yi naci, Allah - Mai girma da ɗaukaka - Ya ce: {Basa nacin roƙon mutane} [Al-Baƙara: 273].
• Nawawi ya ce: A cikinsa akwai: Kwaɗaitarwa akan sadaka, da kuma ci daga aikin hannunsa, da neman halal.

1. Gida
2. Fiqihu da Usulunsa
3. Fiqhun Mu’amala
4. Kasuwanci
5. Hadith

• Annabi -SAW- ya sayi rakumi daga wurinsa, kuma ya auna masa shi kuma ya auna.
• Kun yi rantsuwa mai yawa a cikin siyarwa, saboda ciyarwa, to, sai ta fita