از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِزْرَةُ الْمُسْلِمِ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ، وَلَا حَرَجَ -أَوْ لَا جُنَاحَ- فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ، وَمَا كَانَ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ فَهُوَ فِي النَّارِ، مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ». «اِزار مرد مسلمان تا نصف ساق است، و در [اندازه‌ای] که میان آن و دو قوزک پا باشد، ایرادی - یا گناهی - نیست. و آنچه پایین‌تر از دو قوزک باشد، در آتش است. و هر کس از روی تکبر ازارش را [بر زمین] بکشد، خداوند به او نگاه نمی‌کند». صحیح است - به روایت ابوداوود و ابن‌ماجه و احمد
explain-icon

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم بیان کرده‌اند که اِزار مرد مسلمان - و آن هر چیزی است که نیمهٔ پایینی بدن مردان را می‌پوشاند - سه حالت دارد: اول: حالت مستحب، و آن این است که تا نصف ساق پا باشد. دوم: حالت جایزِ بدون کراهت، و آن از زیر نصف ساق تا دو قوزک پاست؛ و قوزک‌ها همان دو استخوان برجسته در مفصل ساق و قدم هستند. سوم: حالت حرام، و آن این است که پایین‌تر از دو قوزک باشد، و بیم آن می‌رود که آتش به آن برسد، و اگر از روی تکبر، سرمستی و طغیان باشد، خداوند به او نگاه [رحمت] نمی‌کند.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • این توصیف و تهدید، مخصوص مردان است اما زنان از آن مستثنی هستند؛ زیرا آنان به پوشاندن تمام بدنشان امر شده‌اند.
  • هر آنچه نیمهٔ پایینی بدن مردان را بپوشاند، «ازار» نامیده می‌شود؛ مانند شلوار، پیراهن بلند و غیره، و در احکام شرعیِ مذکور در این حدیث داخل است.