پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به جهاد با کافران و به کار بستن تمام تلاش برای رویارویی با آنان با هر وسیله‌ای به قدر توان، امر کرده‌اند، تا کلمهٔ خدا (دین خداوند) برترین باشد. و از جملهٔ آن [وسایل] است: اولاً: انفاق مال در جهاد با آنان؛ از قبیل خرید سلاح و هزینه کردن برای مجاهدان و مانند آن. ثانیاً: خارج شدن با جان و بدن برای رویارویی با آنان و دفعشان. ثالثاً: با دعوت کردن آنان به این دین توسط زبان، و اقامهٔ حجت بر آنان و پاسخ دادن به آنان.

• تشویق به جهاد با مشرکان توسط جان، مال و زبان؛ هر کس به اندازهٔ توانایی‌اش، و اینکه جهاد تنها به جنگیدن با جان محدود نمی‌شود.
• امر به جهاد برای وجوب است، و گاهی می‌تواند واجب عینی باشد و گاهی واجب کفایی.
• خداوند جهاد را به دلایلی مشروع گردانده است، از جمله: اولاً: مقاومت در برابر شرک و مشرکان؛ زیرا هرگز خداوند شرک را نمی‌پذیرد. ثانیاً: از میان‌برداشتن موانعی که در راه دعوت به سوی خدا قرار می‌گیرند. ثالثاً: حفاظت از عقیده در برابر هر آنچه با آن در تضاد است. رابعاً: دفاع از مسلمانان و از سرزمین‌ها، ناموس و اموالشان.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. جهاد
5. حكم جهاد
6. بروز رسانی