از ابن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة»: «هر چیزی که مست‌کننده باشد، خمر است، و هر مست‌کننده‌ای حرام است. و کسی که در دنیا خمر بنوشد و درحالی بمیرد که به آن معتاد بوده و توبه نکرده باشد، در آخرت آن را نخواهد نوشید». صحیح است - به روایت مسلم؛ و بخاری جملهٔ پایانیِ آن را تخریج کرده است
explain-icon

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان نموده‌اند که هر چیزی عقل آدمی را از او بگیرد و از بین ببرد، خمر و مست‌کننده است، چه نوشیدنی باشد و چه خوردنی یا بوییدنی یا از هر نوع دیگری باشد. و الله متعال هر آنچه مست کند و عقل را از بین ببرد حرام نموده و از آن نهی کرده است، کم باشد یا زیاد. و هر کسی یکی از انواع این مست کننده‌ها را بنوشد و بر این کار مداومت داشته باشد و توبه نکند تا بمیرد، مستحق مجازات الهی با محرومیت از نوشیدن آن در بهشت است.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • علت تحریم خمر، مست کنندگی است. بنابراین هر چیزی که مست کند - از هر جنسی که باشد - حرام است.
  • الله تعالی خمر را حرام نموده است؛ زیرا زیان‌ها و مفاسد بزرگی به دنبال دارد.
  • نوشیدن خمر در بهشت، از کمال لذت و خوشی بهشتیان است.
  • کسی که خود را از نوشیدن خمر در دنیا باز ندارد، الله نوشیدنش در بهشت را بر او حرام می‌سازد، چراکه پاداش از جنس عمل است.
  • تشویق به شتاب نمودن در توبه از گناهان، پیش از مرگ.