از عبدالله بن مسعود ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بودیم که فرمودند: «مَنِ اسْتَطَاعَ البَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ، فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ»: «كسی كه توانايی دارد، ازدواج كند، زيرا باعث حفاظت بیشتر چشم و مصونیت بیشتر شرمگاه می‌شود. و كسی كه توانايی [ازدواج را] ندارد، باید روزه بگيرد كه روزه، شهوت را ضعيف و كنترل می‌كند». صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
explain-icon

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ کسی را به ازدواج تشویق می‌کند که توانایی آمیزش جنسی و هزینه‌های ازدواج را دارد؛ زیرا ازدواج باعث حفظ بیشتر نگاه از حرام و حفظ شدن بیشتر شرمگاه و مانع از گرفتار شدن انسان به زنا می‌شود، اما کسی که توانایی تامین هزینه‌های ازدواج را ندارد و قادر به جماع و آمیزش جنسی است، باید روزه بگیرد زیرا شهوت شرمگاه و شرارت منی را کم و ضعیف می‌کند.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • توجه اسلام به اسباب پاکدامنی و در امان ماندن از فحشا.
  • تشویق کسی که توانایی ازدواج ندارد به روزه‌داری؛ زیرا شهوت را ضعیف می‌کند.
  • وجه تشبیه روزه به «وِجاء» که در نص عربی حدیث آمده این است که: «وجاء» کشیدن رگ‌های بیضه‌هاست که با این کار شهوت جِماع و آمیزش از بین می‌رود. روزه نیز چنین است و ضعیف کنندهٔ شهوت جماع می‌باشد.