ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้ยืนอยู่ต่อหน้าสหายกลุ่มหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ แล้วกล่าวถามพวกเขาว่า: “จะให้เราสอนพวกเจ้า หรือ บอกพวกเจ้าว่าใครดีที่สุดในหมู่พวกเจ้า และใครเลวร้ายที่สุดในหมู่พวกเจ้าหรือไม่?” พวกเขาไม่พูดหรือตอบคำถามใดๆ เพราะกลัวที่จะถูกแยกแยะระหว่างผู้คนดีและผู้คนชั่วในหมู่พวกเขา และกลัวความอับอาย จึงยังคงนิ่งเงียบอยู่ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้ถามซ้ำพวกเขาถึงสามครั้ง และหนึ่งในนั้นก็ตอบว่า “ใช่แล้ว โอ้ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ โปรดบอกเราเกี่ยวกับผู้คนที่ดีที่สุดและแย่ที่สุดในหมู่พวกเราเถิด” ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้อธิบายแก่พวกเขาว่า คนที่ดีที่สุดในหมู่พวกเจ้าคือผู้ที่ความดี ความกรุณา และความชอบธรรมของเขาเป็นที่รอคอยและหวังจากเขา และผู้ที่ความชั่วร้ายของเขาเป็นที่ปลอดภัยสำหรับทุกคน ดังนั้นจะไม่ต้องกลัวการรุกราน อันตราย หรือการอธรรมของเขา และคนที่ชั่วที่สุดในหมู่พวกเจ้า คือผู้ที่ไม่มีใครหวัง รอคอย หรือปรารถนาความดี ความเมตตา หรือความชอบธรรมจากเขา และไม่ปลอดภัยจากความชั่วร้ายของเขา แต่กลัวการรุกราน อันตราย และการกดขี่ของเขา