ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้แจ้งให้เราทราบว่า แท้จริงแล้ว อัลลอฮ์ ได้ตรัสไว้ในหะดีษอัลกุดสีย์ ว่า : ผู้ใดที่ทำร้าย โกรธ หรือเกลียดชังบ่าวผู้เป็นที่รักยิ่งของฉันคนใด ฉันจะแจ้งให้เขาทราบ และจะประกาศความเป็นศัตรูของฉันต่อเขา คำว่า "วะลีย์" (ผู้เป็นบ่าวที่รักยิ่งของอัลลอฮ์) ก็คือ ผู้ศรัทธาและมีความยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์) และตามระดับของอีหม่าน และตักวาที่บ่าวมีอยู่ จะเป็นตัวกำหนดระดับความใกล้ชิดของเขาต่อการเป็นวะลีย์ของอัลลอฮ์ ไม่มีสิ่งใดที่บ่าวจะใช้เข้าใกล้อัลลอฮ์ได้ดีกว่าสิ่งที่พระองค์ทรงบังคับใช้กับเขา เช่น การกระทำอิบาดะฮ์ที่เป็นฟัรฎู (ข้อบังคับ) และการละเว้นสิ่งต้องห้าม และเมื่อบ่าวยังคงใช้การทำอิบาดะฮ์ที่เป็นนาฟิละฮ์ (สมัครใจ) เข้าใกล้อัลลอฮ์ร่วมกับการทำฟัรฎู พระองค์ก็จะทรงรักเขา และเมื่ออัลลอฮ์ทรงรักเขา พระองค์จะประทานความช่วยเหลือและความสำเร็จแก่เขาในอวัยวะทั้งสี่ส่วนนี้: พระองค์จะทรงชี้นำและประทานความสำเร็จแก่เขาในเรื่องการได้ยินของเขา เขาจะไม่ฟังสิ่งใดนอกจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย พระองค์จะทรงชี้นำและประทานความสำเร็จแก่เขาในเรื่องการมองเห็นของเขา เขาจะไม่มองสิ่งใดนอกจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงรักทรงพอพระทัย พระองค์จะทรงชี้นำและประทานความสำเร็จแก่เขาในเรื่องการใช้มือของเขา เขาจะไม่กระทำสิ่งใดนอกจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย พระองค์จะทรงชี้นำและประทานความสำเร็จแก่เขาในเรื่องการใช้เท้าของเขา เขาจะไม่เดินไปยังสถานที่ใดนอกจากสถานที่ที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย และจะไม่มุ่งมั่นแสวงหา (หรือรีบเร่งไปยัง) สิ่งใด นอกจากสิ่งที่มีความดีงามอยู่ในนั้น อย่างไรก็ตาม หากเขาขอสิ่งใดจากอัลลอฮ์ แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงประทานให้เขาในสิ่งที่เขาขอ และการขอดุอาอ์ของเขาก็จะถูกตอบรับ และหากเขาขอความคุ้มครองจากอัลลอฮ์และหันไปพึ่งพระองค์ในการขอความคุ้มครอง แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงคุ้มครองและปกป้องเขาจากสิ่งที่เขากลัว