نبي صلی الله علیه وسلم لدې منع فرمایلی چې څوک د تشو او یا ډکو متیازو پسې ځان د څارویو پر هډوکي، خوشایي او یا یې په وچو فاضله موادو پاک کړي. دا نجاست نه لري کوي، او نه پرې سړی له نجاست څخه پاکېږي.

• د حاجت رفع کولو او استنجاء ځیني آداب بیانول.
• په خوشایي سره د ځان پاکولو ممانعت؛ ځکه چې دا خو یا نجس دی او یا خو دا چې د جِنّیاتو د څارویو خواړه دي.
• په هډوکو سره د ځان پاکولو ممانعت؛ ځکه چې دا خو یا نجس دی او یا خو دا چې په خپله د جِنّیاتو خواړه دي.

1. کور‌پاڼه
2. فقه او اصول یې
3. د عبادتونو فقه
4. پاکوالی (پاکوالی)
5. د حاجت رفع کولو اداب
6. حدیث

• إِذَا أَتَيْتُمُ الغَائِطَ فَلاَ تَسْتَقْبِلُوا القِبْلَةَ، وَلاَ تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوا»، «کله چې د حاجت رفع کولو ځای ته لاړئ نو قبلې ته مخ یا شا مه اړوئ، بلکې، ختیځ او یا لوېدیځ لوري ته شئ...
• په تاسو کې دې هېڅوک د ادرار کولو پر مهال ښی لاس خپلې تناسلي آلې ته نه وروړي او نه دې په ښي لاس د حاجت ځای پاکوي او نه دې په لوښي کې پوکی کوي...
• له تشو متیازو ( بولو ) څخه ځان وساتئ، ځکه په عامه توګه د قبر عذاب له همدې څخه وي.
• کله به رسول الله صلی الله علیه وسلم د حاجت د رفع کولو له ځای څخه راووت نو: «غُفْرَانَكَ» به یې ویل، یعنې اې ربه ماته بخښنه وکړه