از جابر بن سمره رضی الله عنه روایت است که: پیامبر صلی الله علیه وسلم هنگامی که نماز فجر را می‌خواند، در جای نمازش می‌نشست تا خورشید کاملاً طلوع کند، و راوی گفت: ایشان از جای نمازش که نماز صبح یا چاشت را در آن خوانده بود برنمی‌خاست تا خورشید طلوع کند، و هنگامی که خورشید طلوع می‌کرد، برمی‌خاست، و اصحاب با یکدیگر گفتگو می‌کردند و از موضوعات دوران جاهلیت سخن می‌گفتند؛ می‌خندیدند و پیامبر نیز تبسم می‌فرمود. صحیح - مسلم روایت کرده
explain-icon

توضیح

از سنت‌های پیامبر صلی الله علیه وسلم این بود که پس از نماز فجر در جای نمازش می‌نشست تا خورشید کاملاً بالا آید و از جای نمازش که نماز فجر را در آن خوانده بود برنمی‌خاست تا خورشید طلوع کند. هنگامی که خورشید طلوع می‌کرد، برمی‌خاست و اصحاب گفتگو می‌کردند و به ذکر برخی رخدادهای پیش از اسلام می‌پرداختند در حالی که ایشان ساکت بود؛ می‌خندیدند و گاهی پیامبر نیز با آنان تبسم می‌فرمود.

explain-icon

از فوائد حدیث

  • استحباب ذکر پس از نماز صبح تا طلوع خورشید و تداوم در مجلس نماز در صورت عدم وجود عذر.
  • بیان ویژگی‌های اخلاقی پیامبر صلی الله علیه وسلم از جمله خوش‌اخلاقی و نرمدلی؛ چرا که با اصحاب همنشین می‌شدند و به گفتگوها و داستان‌های آنان گوش می‌دادند و تبسم می‌فرمودند.
  • جواز گفتگو و یادآوری روزهای جاهلیت در مسجد.
  • جواز خنده و تبسم؛ زیرا آنچه نهی شده، زیاده‌روی در خنده است.