پیامبر صلی الله علیه وسلم هفت گروه از مؤمنان را بشارت داده است که الله متعال در روزی که سایه ای جز سایه او نیست، در سایۀ عرش خود قرار می دهد: اول: امام عادل در نفس خود و غیر فاسق باشد، در میان رعیت خود عادل باشد نه ظالم؛ و او کسی است که دارای صلاحیت و اختیارات زیاد می باشد، و نیز هر کس که متصدی امری از امور مسلمانان باشد و در میان آنان عدل نماید، شامل این گروه می گردند. دوم: جوانی که در عبادت الله متعال بزرگ شده باشد، و جوانی و نشاط خود را تا زمان مرگ به این امر گذرانده باشد. سوم: مردی که قلبش به مسجد وابسته باشد، از شدت محبت، دلبستگی، کثرت ملازمت مسجد، با حضور قلب در مسجد بودن، و لو كه جسما خارج مسجد باشد و برای او چیزی عارض گردد مکرراً به مسجد بر می گردد. چهارم: دو مرد که واقعاً برای رضای الله متعال همدیگر را دوست بدارند، و محبت دینی را حفظ کرده و به هیچ عارضی دنیوی آن را قطع نکرده باشند، خواه واقعاً با هم یکجا باشند یا خیر، تا اینکه مرگ آنان را از هم جدا نماید. پنجم: و مردی است که یک زن زیبا، با نسب و حسب و مقام، او را به فحشا دعوت کند و او در جوابش بگوید من از الله می ترسم. ششم: فردی که وقت خیرات و صدقه می دهد خواه زیاد باشد و یا اندک، نمی خواهد که کسی آنرا ببيند، و آن را پنهان می دهد، آنگاه وقتی با دست راستش صدقه می دهد دست چپش متوجه نمی شود. هفتم: شخصی که با قلب و زبانش ذکر و یاد الله را می کند، در خلوت و بدور از دید مردم، و از ترس و تعظیم الله متعال اشکها از چشمانش سرازیر شود.