ام المؤمنین عایشه رضی الله عنها خبر میدهد که پیامبر صلى الله عليه وسلم هنگامی که مردم را به عملی از اعمال دستور میداد، به آنچه بر آنان آسان بود —و نه آنچه دشوار— فرمان میداد؛ از ترس آنکه از ادامه آن ناتوان شوند، و خود نیز نظیر آنچه که به تخفیف امر میکرد، عمل مینمود، اما آنان از ایشان درخواست تکلیف به کارهای دشوار کردند؛ از این اعتقاد که آنان برای بالا بردن درجات [خود] نیاز به مبالغه در عمل دارند، برخلاف ایشان. پس میگفتند: ای رسول الله! حال ما مانند حال تو نیست؛ زیرا الله متعال گناهان گذشته و آینده تو را بخشیده است، پس [پیامبر] خشمگین میشد تا آنجا که اثر خشم در چهرهاش آشکار میگشت، سپس میفرمود: «با تقواترین و داناترین شما به الله من هستم؛ پس آنچه شما را به آن فرمان میدهم، انجام دهید.