هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به سجده میرفت، دستانش را باز و دور از هم قرار میداد و هر دست مانند بال از پهلو دور میشد، تا جایی که رنگ پوست زیر بغلش آشکار میشد؛ و این از روی مبالغه در باز کردن بازوها و دور نگه داشتن آنها از پهلوها در هنگام سجده بوده است.