از ابوموسی رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه و سلم روایت است که فرمودند: «إِنَّ لِلْمُؤْمِنِ فِي الْجَنَّةِ لَخَيْمَةً مِنْ لُؤْلُؤَةٍ وَاحِدَةٍ مُجَوَّفَةٍ، طُولُهَا سِتُّونَ مِيلًا، لِلْمُؤْمِنِ فِيهَا أَهْلُونَ، يَطُوفُ عَلَيْهِمِ الْمُؤْمِنُ فَلَا يَرَى بَعْضُهُمْ بَعْضًا». یعنی: «همانا برای مؤمن در بهشت، خیمه‌ای از یک مرواریدِ توخالی است که طول (ارتفاع) آن شصت میل است. مؤمن در آن همسرانی دارد که بر آنان دور می‌زند و برخی از آنان برخی دیگر را نمی‌بینند». صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
explain-icon

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم از برخی از نعمت‌های بهشت خبر داده‌اند، و اینکه برای مؤمن در بهشت خیمه‌ای بزرگ و با فضای داخلی وسیع، از یک گوهرِ یکپارچهٔ توخالی وجود دارد که عرض و طولِ (ارتفاع) آن در آسمان شصت میل است. در هر جانب و ناحیه و گوشه‌ای از گوشه‌های چهارگانه‌اش همسرانی دارد که برخی از آنان برخی دیگر را نمی‌بینند، و مؤمن بر آنان دور می‌زند [و به آنان سر می‌زند].

explain-icon

از نکات این حدیث

  • بیان بزرگیِ نعمت‌های اهل بهشت.
  • ترغیب به عمل صالح از طریق بیان نعمت‌هایی که خداوند برایشان آماده کرده است.