پیامبر صلی الله علیه وسلم از اموری به الله پناه برده است: نخست: «بارالها من پناه می‌برم به تو» نه به غیر تو «از غلبهٔ بدهی» چیرگی و دغدغه و اندوه آن؛ و از تو می‌خواهم که مرا در ادای آن یاری دهی. دوم: «و چیره شدن دشمن» و قهر و تسلط او؛ و از تو دوریِ آزار دشمن و پیروز شدن بر او را خواهانم. سوم: «و شماتت دشمنان» و دلشاد شدن آنان از بلا و مصیبتی که به مسلمانان می‌رسد.

• تشویق به پناه بردن به الله از هر چه انسان را از طاعتش به خود مشغول می‌دارد و باعث جلب غم و غصه می‌شود، مانند بدهکاری و غیره.
• صرف بدهکاری اشکالی ندارد، بلکه مشکل آن است که کسی نتواند دَینش را ادا کند و این همان بدهی غلبه یافته است.
• انسان باید از اموری دوری کند که باعث می‌شود دیگران از او دلشاد شوند و عیب‌جویی کنند.
• بیان دشمنی کفار با مؤمنان و شاد شدن آنان هنگام مصیبت‌های مسلمانان.
• اظهار شادی دشمنان از بلایی که به انسان رسیده، از خود آن بلا برای او دشوارتر است.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. دعاهاى منقول
5. بروز رسانی

• رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ این دعا را زیاد می‌خواند: «يَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ»: «ای دگرگون‌کننده‌ی دل‌ها، قلب مرا بر دین خود استوار بگردان...
• بارالها، من از زوال نعمت تو و دگرگونی عافیتی که عطا کرده‌ای و از خشم [و عذاب] ناگهانی‌ات و از همهٔ [انواع] خشمت به تو پناه می‌برم
• یا الله، اخلاق زشت و ناپسند و گناه و معصیت و شهوات و خواهشات و بیماری ها را از من دور بگردان.
• هنگامی که رسول الله صلى الله عليه وسلم رهسپار سفری بود و بر پشت شترش قرار می گرفت، سه بار تکبير می گفت و سپس اين دعا را می خواند: «سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ»....