از ام المؤمنین عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که: هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از قضای حاجت خارج می‌شد، می‌فرمود: «غُفرانَك»: «پروردگارا بخشش تو را خواهانم». صحیح است - به روایت ابوداوود و ترمذی و ابن‌ماجه و احمد
explain-icon

شرح

هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از محل قضای حاجت بیرون می‌آمد این دعا را می‌خواند: «غفرانك» یعنی ای الله مغفرت تو را خواهانم.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • مستحب بودن گفتن «غُفرانَك» پس از خروج از محل قضای حاجت.
  • درخواست آمرزش پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در همهٔ احوال از پروردگارش.
  • دربارهٔ سبب طلب مغفرت پس از قضای حاجت گفته شده که: این برای کوتاهی در شکر نعمت‌های پرشمار پروردگار است از جمله آسانی خروج ناپاکی‌ها از بدن؛ و همچنین درخواست مغفرت برای آنکه در وقت قضای حاجت نتوانسته‌ای ذکر الله را به جا بیاوری.