Sumaway ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) laban sa pag-ayuno ng Muslim bago ng Ramaḍān ng isang araw o dalawang araw dahil sa layunin ng pagpapakaingat para sa Ramaḍān dahil ang pagkakinakailangan ng pag-aayuno sa Ramaḍān ay isinalalay sa pagkakita sa bagong buwan at walang pangangailangan sa pagpapakahirap-hirap, maliban sa isang dating nag-aayuno ng isang pag-aayunong nakahiratian niya gaya ng pag-aayuno sa isang araw at pagtigil-ayuno sa isang araw o araw ng Lunes o Huwebes saka natapat ito roon, kaya mag-ayuno siya nito. Iyon ay hindi bahagi ng pagsalubong sa Ramaḍān sa anuman. Napabibilang doon ang naging isang pag-aayunong kinakailangan gaya ng pagbabayad-ayuno at pamamanata.

• Ang pagsaway laban sa pagpapakahirap-hirap at ang pagkakinakailangan ng pangangalaga sa pagsamba kung paanong isinabatas ito nang walang dagdag o kulang.
• Bahagi ng kasanhian niyon – at si Allāh ay hindi na maalam – ang pagtalos sa kaibahan ng mga isinatungkuling gawain ng mga pagsamba sa mga kinukusang-loob na gawain ng mga ito at ang paghahanda para sa Ramaḍān nang may kasiglahan at pagkaibig at upang ang pag-aayuno ay maging sagisag ng nakalalamang na namumukod na buwang iyon.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Fiqh at ang mga Batayan Nito
3. Ang Fiqh ng mga Pagsamba
4. Ang Pag-aayuno
5. Ang Pag-aayuno sa Araw ng Pagdududa
6. Ang ḥadīth