เมื่อพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพทรงประทานวะฮีย์แก่ศาสดาของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม โดยพระองค์ตรัสว่า: {لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ} การสร้าง การครอบครอง การจัดการ และการบริหาร {وَإِنْ تُبْدُوا} และเป็นที่ประจักษ์ เป็นที่เปิดเผย {مَا فِي أَنْفُسِكُمْ} และในทรวงอกของพวกเจ้า {أَوْ تُخْفُوهُ} พวกเจ้าจะปกปิดมันและเก็บมันไว้ในใจของพวกเจ้า {يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ} วันแห่งการพื้นคืนชีพ {فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ} ด้วยพระคุณและพระเมตตาของพระองค์ {وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ} ด้วยความยุติธรรมของพระองค์ {وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ} ไม่มีสิ่งใดที่เกินกำลังของพระองค์ เมื่อเหล่าบรรดาสหายได้ยินดังนั้นก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา เพราะมันรวมถึงการลงโทษแม้กระทั่งความคิดในใจด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงมาหาท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นก็คุกเข่าลงและกล่าวว่า: โอ้ ท่านศาสดาแห่งอัลลอฮ์ ก่อนหน้านี้พวกเราได้รับมอบหมายให้ทำการกระทำทางกายที่เราสามารถทำได้ เช่น การละหมาด การถือศีลอด การต่อสู้ญิฮาด และการบริจาค แต่โองการนี้ถูกประทานแก่ท่านแล้วและพวกเราไม่สามารถทำได้ จากนั้นท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า: พวกเจ้าต้องการจะกล่าวดังที่ชาวยิวและคริสเตียนกล่าวไว้ว่า {‌سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا} ความว่า: "เราได้ยินแล้วและเราฝ่าฝืน” หรือ? แต่จงกล่าวว่า: {سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ المَصِيرُ} เหล่าซอฮาบะฮ์ได้ตอบรับคำสั่งของอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ว่า: เราได้ยินแล้วและเราเชื่อฟัง การอภัยโทษจากพระองค์ โอ้พระผู้เป็นเจ้าของเรา และแด่พระองค์คือจุดหมายปลายทางสุดท้าย เมื่อชาวมุสลิมพูดด้วยลิ้นของพวกเขาและจิตวิญญาณของพวกเขายอมรับมัน พระเจ้าทรงประทานโองการการเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของศาสดาและประชาชาติของเขาด้วยคำพูดของพระองค์: {آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالمُؤْمِنُونَ} ลิ้นและหัวใจของพวกเขายอมรับตามพระบัญชาของอัลลอฮ์ พวกเขาทั้งหมดศรัทธาต่ออัลลอฮ์ ต่อบรรดามะลักของพระองค์ ต่อคัมภีร์ของพระองค์ และต่อศาสนทูตของพระองค์ เราไม่แบ่งแยกระหว่างศาสนทูตของพระองค์คนใดเลย มิหนำซ้ำ เราจะเชื่อในพวกเขาทั้งหมด {وَقَالُوا سَمِعْنَا} ความว่า: และพวกเขากล่าวว่า “เราได้ยิน” พระวจนะของพระองค์ {وَأَطَعْنَا} ความว่า:และเราเชื่อฟัง” พระบัญชาของพระองค์ และเราขอ {غُفْرَانَكَ رَبَّنَا} ความว่า “การอภัยโทษจากพระองค์ พระเจ้าของเรา” และการอภัยโทษจากพระองค์ {وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ} ความว่า : และแด่พระองค์คือจุดหมายปลายทางสุดท้าย” ในวันพิพากษา ดังนั้น เมื่อพวกเขาทำเช่นนั้นและกล่าวสิ่งที่พวกเขาได้รับบัญชาให้พูดเกี่ยวกับการฟังและการเชื่อฟังพระบัญชาของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จึงทรงทำให้ประชาชาตินี้ง่ายขึ้น และพระองค์ทรงยกเลิกโองการนั้นโดยตรัสว่า: {لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا} ความว่า : อัลลอฮ์ไม่ทรงตั้งข้อหาแก่ชีวิตใด นอกจาก [สิ่งที่อยู่ใน] ศักยภาพ} และความสามารถ พลังงาน และความพยายาม {لَهَا} {ผลตอบแทนของมันคือ {مَا كَسَبَتْ} สิ่งที่มันได้กระทำ} และการกระทำที่ดี {وَعَلَيْهَا} ความว่า : และการลงโทษสำหรับ {مَا اكْتَسَبَتْ} สิ่งที่มันได้กระทำ} อันเนื่องมาจากบาปและความผิด และอัลลอฮ์ไม่ทรงเอาผิดผู้ใดในบาปของผู้อื่น หรือในสิ่งที่วิญญาณของเขากระซิบกระซาบกับเขา {رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا} ความว่า: "โอ้พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขออย่าทรงตำหนิ พวกเราเลย" และอย่าลงโทษพวกเรา {إِنْ نَسِينَا} ความว่า "หากพวกเราลืม" และพวกเราไม่จดจำ {أَوْ أَخْطَأْنَا} ความว่า "หรือผิดพลาด" และละทิ้งสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้น อัลลอฮ์จึงทรงตอบพวกเขาและตรัสว่า: ใช่แล้ว ฉันได้กระทำแล้ว {رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا} ความว่า: "ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย และขออย่าทรงวางภาระและความยากลำบากไว้แก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย" {كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا} ความว่า: "ดังที่พระองค์ทรงวางลงบนบรรดาผู้ที่มาก่อนข้าพระองค์ทั้งหลาย" ได้แก่บรรดาวงศ์วานของอิสราเอลและบุคคลอื่น ๆ มาก่อนข้าพระองค์ทั้งหลาย ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสตอบว่า แท้จริงข้าได้กระทำแล้ว {رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ} ความว่า: "ข้าแต่พระเจ้าของเรา และขออย่าทรงแบกภาระอันหนักอึ้งของเราไว้ด้วยภาระอันหนักอึ้ง ความยากลำบาก และเรื่องต่างๆ ที่เราไม่สามารถแบกรับได้" พระเจ้าตรัสว่า: “ใช่แล้ว เราได้กระทำแล้ว” {وَاعْفُ عَنَّا} ความว่า: "และโปรดทรงอภัยบาปของเรา และทรงลบล้างบาปเหล่านั้นออกไปจากเรา" {وَاغْفِرْ لَنَا} ความว่า: "และโปรดทรงอภัยบาปของเรา" และทรงปกปิดบาปเหล่านั้นไว้แทนเรา และทรงมองข้ามมันไป {وَارْحَمْنَا} ความว่า: "และทรงเมตตาพวกเรา" ด้วยพระเมตตาอันใหญ่หลวงของพระองค์ {أَنْتَ مَوْلَانَا} ความว่า: "พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์พวกเรา" และพระผู้ทรงเป็นเจ้านายของพวกเรา {فَانْصُرْنَا} ความว่า: "ขอพระองค์ทรงประทานชัยชนะแก่พวกเรา" ด้วยหลักฐานและชัยชนะ {عَلَى الْقَوْمِ الكَافِرِينَ} ความว่า: "เหนือพวกที่ปฏิเสธศรัทธา" ในการสู้รบและต่อสู้กับพวกเขา แล้วอัลลอฮ์ทรงตอบว่า: “ใช่แล้ว เราได้ทำเช่นนั้นแล้ว”

• อธิบายถึงความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพต่อประชาชาตินี้เนื่องมาจากศาสดาของพวกเขา ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ซึ่งพระเจ้าได้กล่าวถึงเขาโดยยกย่องสถานะของเขาว่า: {وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا ‌رَحْمَةً ‌لِلْعَالَمِينَ} [الأنبياء: 107] ความว่า: "และเรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่ออื่นใดนอกจากเพื่อเป็นความเมตตาแก่ประชาชาติทั้งหลาย" (อัลอันบิยาอ์ : 107)
• หลักฐานการยกเลิกในคัมภีร์อัลกุรอานอันศักดิ์สิทธิ์ และการอ่านบางส่วนของคัมภีร์อัลกุรอาน แต่คำวินิจฉัยเหล่านั้นถูกยกเลิกไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่สามารถนำไปปฏิบัติตามได้
• ความประเสริฐของเหล่าบรรดาสหาย เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุม การยอมจำนนและการเชื่อฟังต่อคำสั่งของอัลลอฮ์ และการยอมตามคำสั่งของศาสดาของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม
• ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม มีความกลัวอย่างยิ่งว่าประชาชาติของตนจะเดินตามแนวทางของประชาชาติก่อนๆ ที่ปฏิเสธพระบัญชาของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงอำนาจสูงสุดที่พวกเขาได้นำมา
• จำเป็น(วาญิบ)ในการยอมจำนนต่อพระบัญชาของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ และระวังการต่อต้านพระบัญชาของพระองค์ ซึ่งจะคล้ายคลึงกับกับชาวคัมภีร์
• อธิบายถึงความเหนือกว่าของประชาชาตินี้เหนือประชาชาติก่อนๆ ดังที่พวกเขากล่าวแก่บรรดานบีของตนว่า: "เราได้ยินแต่ไม่เชื่อฟัง" และประชาชาตินี้กล่าวว่า: "เราได้ยินแล้ว และเราเชื่อฟังแล้ว"
• คุณค่าหรือความประเสริฐของประชาชาตินี้ คือ การที่อัลลอฮ์ทรงยกเลิกความลำบากออกจากพวกเขา และทรงตอบรับคำวิงวอนของพวกเขา ในการไม่ลงโทษพวกเขาเมื่อเกิดจากการหลงลืมหรือความผิดพลาด และในการยกเลิกพันธะหนักอึ้งที่เคยมีต่อประชาชาติก่อนหน้า และไม่ทรงให้พวกเขาแบกรับสิ่งที่เกินกำลังของพวกเขา
• อัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจสูงสุด จะไม่ทรงให้เราต้องแบกรับสิ่งที่เราไม่มีเรี่ยวแรงจะทนได้ และจะไม่ทรงกำหนดภาระใด ๆ แก่เรานอกจากสิ่งที่อยู่ในขอบเขตความสามารถของเรา และแท้จริง ความคิดหรือเสียงกระซิบ (จากชัยฏอน) ที่แล่นอยู่ในอกของเรา หากเราไม่ยอมรับ ไม่รู้สึกพอใจ และไม่ปฏิบัติตามมันแล้ว มันจะไม่ก่อให้เกิดโทษใด ๆ แก่เราเลย
• บทวิงวอนนี้พระผู้เป็นเจ้าทรงเล่าไว้เกี่ยวกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม และบรรดาผู้ศรัทธา และทรงบันทึกไว้ในคัมภีร์ของพระองค์ เพื่อให้เป็นดุอาอ์สำหรับผู้ที่มาภายหลังจากท่านนบีศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม และบรรดาศอฮาบะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม ดังนั้น ดุอาอ์บทนี้จึงเป็นหนึ่งในดุอาอ์ที่สมควรจดจำและวิงวอนบ่อย ๆ

1. หน้าหลัก
2. อัลกุรอานุลกะรีมและสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง
3. ความประเสริฐของกุรอาน
4. ความประเสริฐของสูเราะฮ์และอายะอ์ต่าง ๆ
5. หะดีษ

1. หน้าหลัก
2. อัลกุรอานุลกะรีมและสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง
3. อรรถาธิบายอัลกุรอาน
4. ตัฟสีรอายะฮฺ
5. หะดีษ

• เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เข้านอนทุกคืน ท่านจะประสานมือเข้าด้วยกันและเป่าเข้าไปแล้วอ่านซูเราะฮ์อัลอิคลาศ อัลฟะลัก และอันนาส...
• “ขอสาบานด้วยผู้ที่จิตวิญญาณของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แท้จริงแล้วมันเทียบเท่ากับหนึ่งในสามของอัลกุรอาน ”...
• ”จงอ่านอัลกุรอานเถิด เพราะแท้จริงมันจะมาเป็นผู้ช่วยขอความเมตตา (ชะฟาอฺ) ให้แก่ผู้เป็นสหายของมันในวันกิยามะฮฺ...
• “พวกท่านจงอย่าทำให้บ้านของพวกท่านเป็นดั่งสุสาน แท้จริงชัยฏอนจะหนีออกจากบ้านที่มีการอ่านซูเราะฮ์ อัล-บะเกาะเราะฮ์”...