අල්ලාහ්ව සිහිපත් කිරීම ගැන නොසැළකිලිමත් වීම ගැන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ අවවාද කර ඇත්තාහ. යම් පිිරිසක් අල්ලාහ් සිහි කිරීමකින් තොරව හා ඔවුන්ගේ නබිවරයා කෙරෙහි සලවාත් පැවැසීමකින් තොරව යම් සභාවක අසුන් ගත්තේ ද මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ එම සභාව ඔහුට පාඩුවක්, පසුතැවිල්ලක්, අලාභයක් හා අඩුවක් වනු ඇත. කෙසේ නමුත් ඔහු අභිමත කළේ නම් ඔවුන්ගේ පෙර පාපකම් සඳහා සහ ඔවුනට සිදු වූ අඩුපාඩුකම්වලට ඔහු ඔවුනට දඩුවම් කරනු ඇත. ඔහු අභිමත කළේ නම් ඔහුගේ භාග්‍යය හා කරුණාව තුළින් ඔහු ඔවුනට සමාව දෙනු ඇත.

• අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමට දිරිගැන්වීම හා එහි මහිමය.
• උත්තරීතර අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කළ, ඔහුගේ දූත මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් කෙරෙහි සලවාත් පැවසූ සභාවන්හි පවතින මහිමය. එසේ නොවන සභාවන් වනාහි, ඒවා මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ අදාළ තැනැත්තන්හට අභාග්‍යමත් සභාවන් වේ.
• අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීම ගැන නොසැලකිලිමත්භාවය ගැන සඳහන් කරන ලද අවවාදය සභාවන් මත පමණක් සීමා වන්නක් නොවේ. එය ඒ හැර සෙසු කටයුතුවලදී ද පොදු වනු ඇත. නවවි තුමා මෙසේ පවසයි, "යම් ස්ථානයක වාඩි වී එහි උත්තරීතර අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමට පෙර කවරෙකු ඉන් වෙන්වී යන්නේ ද එය ඔහුට පිළිකුල් සහගත කරුණක් වන්නේය."
• මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ ඔවුනට අලාභයක් වනු ඇත. එක්කො, එම වේලාවේ අල්ලාහ්ට අවනත වීම තුළින් ඔවුන් ප්‍රයෝජන නො ලැබූ හේතුවෙන් ප්‍රතිඵල හා කුසල් අහිමි වීමෙන් හෝ එක්කො එම වේලාවේ අල්ලාහ්ට පිටුපාන කටයුත්තක නිරත වීම හේතුවෙන් පාපය හා දඬුවම හිමි වීමෙනි.
• අනුමත සභාවන්හි දී මෙම නොසැලකිලිමත් භාවය සඳහා මෙම අවවාදය වී නම්, කේළාම් කතා කිරී‍ම, දොස් නැගීම වැනි තහනම් කරන ලද සභාවන්හි තත්ත්වය කෙසේනම් වනු ඇත් ද!

1. මුල් පිටුව
2. මහිමයන් සහ ආචාරධර්ම
3. මෙනෙහි කිරීම් හා ප්රාර්ථනාවන්හි නීති විද්යාව
4. පොදුවේ කිවයුතු (දික්ර්) මෙනෙහි කිරීම්
5. නබි වදන

• දික්ර් හෙවත් මෙනෙහි කිරීම් අතරින් වඩාත් උතුම් වන්නේ "ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්"ය. දුආ හෙවත් ප්‍රාර්ථනා අතරින් වඩාත් උතුම් වන්නේ "අල් හම්දු ලිල්ලාහ්"ය...
• අල් බාකියාතුස් සාලිහාත් හෙවත් ශේෂව පවතින යහකම් යනු ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහු, සුබ්හානල්ලාහ්, අල්ලාහු අක්බර්, අල්හම්දු ලිල්ලාහ්, ලා හව්ල වලා කුව්වත ඉල්ලා බිල්ලාහ් යන යහ වදන්ය....
• කවරෙකු "රළීතු බිල්ලාහි රබ්බන්, වබිල් ඉස්ලාමි දීනන්, වබිහුම්මදින් රසූලා" යැයි පවසා සිටියේ ද ඔහුට ස්වර්ගය නියම විය." තේරුම: (අල්ලාහ් පරමාධිපති ලෙසත්, ඉස්ලාමය දහම ලෙසත්, මුහම්මද් තුමාණන් ධර්ම දූතයා ලෙසත් මම පිළිගත්තෙමි.)...
• “දිවට පහසු, තුළාවෙහි බරැති, මහා කාරුණිකයාණන්හට ප්‍රිය මනාප වදන් දෙකකි