කිසියම් කෙනෙකු රැස්ව සිටින සභාවකට ගිය විට, ඔහු ඔවුනට සලාම් පැවසිය යුතු බවත්, ඔහු ඉන් නැගිට යන්නට සිතූ විට සලාම් පවසා සමුගත යුතු බවත් පැමිණෙන අවස්ථාවේ පවසනු ලබන පළමු සලාමය, පිටත්ව යන අවස්ථාවේ අවසානයට පවසන සලාමයට වඩා උතුම් නොවන බවත් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පවසා මඟ පෙන්වූහ.

• සලාමය පතුරුවා හැරීමට දිරි ගැන්වීම.
• සභාවක් මුණ ගැහෙන අවස්ථාවක හා ඉන් හැරී යන අවස්ථාවක එම සභාවේ උදවියට සලාම් පැවසීමට උනන්දු කරවීම.
• සින්දී තුමා මෙසේ පවසයි: "නැගිට සිටින්නට සිතූ විට" යන ප්‍රකාශය වනාහි, එනම් වාඩි වී සිටින සභාවකින් නැගිට සිටීම යන්නයි. "පළමුව අවාසානයට වඩා උතුම් වන්නේ නැත." යන ප්‍රකාශය වනාහි, දෙකම නබි පිළිවෙතක් වන අතර යථාර්ථයෙන්ම කළ යුතු ක්‍රියාවකි. නමුත් පළමු සලාමය පැවසීම සහතික කරමින් දෙවන සලාමය අත් හැරීමට මගක් නැත.

1. මුල් පිටුව
2. මහිමයන් සහ ආචාරධර්ම
3. ආගමික විනය
4. සලාම් පැවසීමේ හා අවසර පැතීමේ ආචාරධර්ම
5. නබි වදන

• “යුදෙව්වන් හා කිතුනුවන් කෙරහි නුඹලා සලාම් පවසා ආරම්භ නොකරනු. ඔවුන් මාර්ගයේ සිටිනු නුඹලා දුටු විට ඔවුන් එහි කෙළවරින් ගමන් කිරීමට සළස්වනු.”...
• අපි නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- තුමා වෙනුවෙන් එතුමාගේ කිරි පංගුව වෙන් කර තබන්නන් වූයෙමු. එවිට එතුමා රාත්රියෙහි පැමිණෙයි. පසුව නිදන්නෙකු අවදි නොකරන අයුරින් හා අවදිව සිටින්නන්ගේ කණට වැකෙන අයුරින් සලාම් පවසයි....
• “තම සහෝදරයාව රාත්‍රී තුනකට වඩා වෙන් කිරීම මුස්ලිම්වරයකුට අනුමත වන්නේ නැත. ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකා මුණ ගැසී, ඔහුට මොහු පෙනෙයි. මොහුට ඔහු පෙනෙයි. ඔවුන් දෙදෙනාගෙන් උතුම් වනුයේ සලාම් මගින් ආරම්භ කරන තැනැත්තාය.”...
• සැබැවින්ම මිනිසකු නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- තුමා වෙතින් අවසර පැතුවේය. එවිට ඔබලා ඔහුට අවසර දෙනු ගෝත්රයේ සහෝදරයා නපුරෙකි. යැයි පැවසූහ....