از ابی بکرة رضی الله عنه روایت است که شنید رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمودند: «هرگز رستگار نخواهند شد قومی که امر خود را به زنی بسپارند».
صحیح - بخاری روایت کرده
پیامبر صلى الله عليه وسلم بیان فرمودند که قومی اگر زنی را بر کارهای خود —مانند قضاوت یا ولایت عام یا وزارت— بگمارند، به آنچه میخواهند (از رستگاری) نخواهند رسید.
از فوائد حدیث
برای زنان، تصدی مناصبی مانند امارت، قضاوت بین مردم و سایر ولایتهای عمومی جایز نیست. اما امور خاص مانند تولیت وقف یا اداره ایتام یا مدیریت مدرسه و مانند آن، اشکالی ندارد.
این حدیث بیانگر ضعف طبیعی (غیرقابل انکار) زنان است و اینکه آنان در ولایت های عمومی با مردان مشارکت نمیکنند، و گماريدن آنان در چنین مناصبی، سبب عدم رستگاری است.
الله متعال زن را آفرید و طبیعتی برای او قرار داد که با طبیعت مرد متفاوت است، بنابراین اموری هست که به دلیل طبیعت ویژه زن، شایسته نیست که او انجام دهد و اموری هست که به دلیل طبیعت ویژه مرد، شایسته نیست که او انجام دهد.
رستگاری که در اینجا نفی شده، رستگاری به معنای شرعی آن است که شامل کسب خیر دنیا و آخرت میشود، پیشرفت در حکومت لزوماً به معنای خشنودی الله متعال نیست و هر که در اطاعت الله نباشد، از رستگاران نیست؛ هرچند که در ظاهر امر، در بهترین وضعیت دنیوی باشد.
در این حدیث هیچ اهانت یا تحقیری نسبت به زن وجود ندارد، بلکه تنها هدایت استعدادهای او به سوی مسیر صحیح و مناسبِ اوست.
