ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้ให้เห็นชัดเจนว่ากลุ่มชนใดก็ตามซึ่งจะไม่บรรลุสิ่งที่พวกเขาแสวงหาหากพวกเขาฝากความไว้วางใจให้ผู้หญิงดูแลกิจการของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นในฐานะผู้พิพากษา การปกครองทั่วไป หรือรัฐมนตรี

• สำหรับผู้หญิงไม่ควรรับตำแหน่งการเป็นผู้นำหรือการตัดสินระหว่างบุคคล แต่สำหรับเรื่องส่วนตัว เช่น ตำแหน่งผู้ดูแลเด็กกำพร้า หรือผู้จัดการโรงเรียน เป็นต้น ซึ่งในส่วนนี้จะไม่มีปัญหาใดๆ
• เป็นการแสดงให้เห็นถึง ความจำกัดและความอ่อนแอของผู้หญิง และว่า นางไม่ควรเข้ามามีส่วนร่วมกับผู้ชายในการดำรงตำแหน่งการปกครองทั่วไป อีกทั้งการที่ผู้หญิงเข้ารับตำแหน่งเช่นนั้น ย่อมเป็นสาเหตุแห่งความไม่ประสบความสำเร็จ
• พระเจ้าทรงสร้างผู้หญิงและประทานธรรมชาติที่แตกต่างจากผู้ชาย มีบางสิ่งที่ผู้หญิงไม่เหมาะสมที่จะทำเพราะธรรมชาติพิเศษของพวกเธอ และยังมีบางสิ่งที่ผู้ชายไม่เหมาะสมที่จะทำเพราะธรรมชาติพิเศษของพวกเขา
• ความสำเร็จที่ถูกปฏิเสธในที่นี้: คือความสำเร็จในทางบทบัญญัติของศาสนาอิสลาม คือผู้บรรลุถึงความดีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรไม่ได้หมายความว่ากลุ่มชนนั้นอยู่ในความพอพระทัยของพระผู้เป็นเจ้าเสมอไป และผู้ใดที่ไม่อยู่ในการเชื่อฟังพระผู้เป็นเจ้า ย่อมไม่ประสบความสำเร็จ แม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในสิ่งที่เป็นกิจการทางโลกก็ตาม
• หะดีษบทนี้ มิได้เป็นการลดคุณค่าของผู้หญิง แต่อย่างใด ทว่าเป็นการ ชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องในการใช้ความสามารถของเธอ ให้เหมาะสมกับธรรมชาติและศักยภาพของเธอต่างหาก

1. หน้าหลัก
2. อัดดะอฺวะฮ์วัลอิห์ติซาบ(หลักการเรียกร้องเชิญชวน)
3. การเมืองที่ถูกต้องตามหลักการ
4. เงื่อนไขของการเป็นผู้นำสูงสุด
5. หะดีษ

• “โอ้อัลลอฮ์ ใครก็ตามที่ได้รับมอบหมายให้มีอำนาจดูแลกิจการของประชาชาติของฉัน แล้วสร้างความยากลำบากให้กับพวกเขา ขอพระองค์จงสร้างความยากลำบากให้กับเขา และใครก็ตามที่ได้รับมอบหมายให้มีอำนาจดูแลกิจการของประชาชาติของฉัน แล้วได้ปฏิบัติต่อพวกเขาด้วย...