share_hadeeth
پیامبر صلی الله علیه وسلم با شگفتی کسانی را تشبیه کرد که از دلالت و راهی که به مطلوب می رساند، و کسی که از این علم و هدایت بهره می برد به بارانی تشبیه می کند که بر زمین می بارد؛ و زمین سه نوع می باشد: اول: زمینی که خوب است و این آب را پذیرا می باشد؛ و در قبال آن گیاهان زیادی می رویاند و کشت فراوانی از آن به دست می آید و مردم از محصولات آن بهره مند شده و استفاده می کنند. دوم: زمینی است که چیزی از آن نمی روید اما آب را در خود نگه می دارد و به این ترتیب مردم از آن می نوشند، مواشی خود را آب می دهند، کشاورزی و آبیاری می کنند. سوم: زمین صاف و همواری که آبی در خود نگه نمی دارد و چیزی نمی رویاند، نه از آن آب بهره می برد و نه مردم از آن بهره ای می برند. مردم نسبت به علم و هدایتی که رسول الله صلی الله علیه وسلم با آن مبعوث شده، چنین وضعی دارند. دسته ی اول: برخی از آنها بینش و دانش دینی کسب می کنند و می آموزند و آموزش می دهند؛ مانند زمین خوب و پاک است که خود می نوشد و سود می برد، و محصول می آورد و به دیگران سود می رساند. دسته ی دوم: کسى که علم را حفظ کرده، ولى فهم و استنباط ندارد، او جمع آور علم است، غوطه ور در آن زمان خود است، ولى به اعمال نوافل خود عمل ننموده، و يا آنچه را که جمع کرده نمى فهمد؛ پس او وسیله ای است برای دیگران، و او مانند زمینی است که آب در آن نشیند و مردم از آن بهره مند می شوند. دسته ی سوم: کسی که علمی را بشنود، اما آن را حفظ نکند، و به آن عمل نکند، و به دیگران منتقل نکند؛ مانند زمین شوره زار یا صافی است که گیاه ندارد و آب را نمی پذیرد یا برای دیگران فاسدش می کند.
