از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمود: «أَلاَ إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا، إِلاَّ ذِكْرُ اللهِ وَمَا وَالاَهُ وَعَالِمٌ أَوْ مُتَعَلِّمٌ». «بدانید که دنيا و آنچه در آن است، نفرين شده است؛ جز ذکر الله متعال و آنچه مانند آن است - يعنی هر عمل نيکی که مانند ذکر الله است - و عالم و کسی که به کسب علم و دانش، مشغول است (دانش آموز)». حسن - ترمذی و ابن ماجه روایت کرده
explain-icon

توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که دنیا و زینت های آن نزد الله متعال منفور، مذموم، ترک شده و دور هست، و هر آنچه در آن است ترک شده و قابل ستایش نیست؛ زیرا دنیا و هر چه در آن است از عبادت الله متعال مشغول و از او دور می دارد، مگر ذکر الله متعال و آنچه نزدیک به آن و شبیه آنچه الله متعال آن را دوست دارد، و یا عالم در علوم شرعی که به مردم بیاموزد، یا فراگیرندۀ (دانش آموز) آن باشد.

explain-icon

از فوائد حدیث

  • لعن و نفرین دنیا به شکل مطلق جایز نیست؛ بنابر احادیثی که از آن نهی کرده است، اما لعن آنچه در آن است که سبب دوری از الله متعال گردیده و از طاعت او مشغول می نماید جائز است.
  • همه چیز در این دنیا بازی و سرگرمی است جز ذکر الله متعال و هر آنچه که سبب و یاری دهنده آن قرار می گیرد.
  • بیان فضیلت علم و اهل آن و فراگیران آن.
  • ابن تیمیه می گوید: آن رشته از داشته های دنیا مذموم است که حرام باشد، و یا حلال باشد ولی برای افزودن و فخر کردن، و یا به قصد مباهات و خودنمایی باشد، این مواردیست که اهل خرد از آن نفرت دارند.