Nagpabatid ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na ang Mundo ay : kinamumuhian ni Allāh, na pinupulaang iwinawaksing nilalayuan. Iniiwan ang anumang narito na hindi nag-aalaala kay Allāh dahil sa pagiging ito at ang bawat anumang narito ay nagpakaabala palayo kay Allāh (napakataas Siya) at lumalayo sa Kanya, maliban sa pag-alaala kay Allāh at anumang nalapit dito at nakauri nito kabilang sa inibig ni Allāh, o sa isang nakaalam sa kaalamang pangkapahayagan, na nagtuturo sa mga tao, o sa isang nagpapakatuto nito.

• Hindi pinapayagan ang pagsumpa sa Mundo dahil sa pagkakasaad ng mga ḥadīth na nagbabawal doon subalit pinapayagan ang pagsumpa ng anumang nalalayo mula rito buhat kay Allāh (napakataas Siya) at nagpapakaabala palayo sa pagtalima sa Kanya.
• Ang bawat anuman nasa Mundo ay laro at paglilibang maliban sa pag-alaala kay Allāh at anumang naging kadahilanan at tagatulong doon.
• Ang paglilinaw sa kalamangan ng kaalaman, mga alagad nito, at mga tagahanap nito.
• Nasabi si Ibnu Taymiyah: Pumupula lamang mula rito ng isang bawal dahil walang punto o ng isang pinahihintulutan dahil nagsilbing pagpaparamihan at pagpapayabangan at anumang tinataglay sa pagpapakay ng pakikipaghambugan at pakikipagtunggalian. Iyon ang kinamumuhian sa ganang mga may isip.

1. Ang Pangunahin
2. Ang mga Kainaman at ang mga Kaasalan
3. Ang mga Pampalambot-puso at ang mga Pangaral
4. Ang Pagpula sa Pag-ibig sa Kamunduhan
5. Ang ḥadīth

• Ano ang mayroon sa akin at mayroon sa Mundo? Walang iba ako sa Mundo kundi gaya ng isang pasaherong nagpalilim sa ilalim ng isang punong-kahoy pagkatapos umalis at nag-iwan niyon."}
• Kung sakaling nagkaroon ang anak ni Adan ng dalawang lambak ng yaman, talaga sanang naghangad siya ng ikatlong lambak
• Tunay na ang bawat kalipunan ay may tukso at ang tukso ng kalipunan ko ay ang yaman.
• Kung nagkataong ang mundo ay nakatutumbas sa ganang kay Allah ng isang pagkpak ng lamok, hindi na sana Siya nagpainom sa siyang tumatangging sumampalataya mula roon ng isang inom ng tubig.