از عبد الله ابن عمر رضی الله عنهما روایت است: که رسول الله صلى الله عليه وسلم درحالی که بر منبر بود و درباره ی صدقه و خودداری از گدايی و درخواست کمک مالی از مردم سخن می گفت، فرمود: «اليدُ العُلْيَا خَير من اليدِ السُّفْلَى، فاليد العُلْيَا: هي المُنْفِقَةُ، والسُّفْلَى: هي السَائِلة».
«دست بالا بهتر از دست پايين است؛ دست بالا همان دست بخشنده(دهنده) و دست پايين، دست درخواست کننده (گيرنده) است».
صحیح - متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم هنگام ایراد خطبه بر منبر از صدقه و خودداری از گدایی یاد کرد؛ سپس فرمود: دست بالایی که می دهد و انفاق می کند نزد الله بهتر و محبوب تر است از دست پایینی که گدایی می کند.
از فوائد حدیث
حدیث حاوی فضیلت بخشش و انفاق در راه نیک و سرزنش گدایی است.
تشویق به پرهیز از گدایی و عدم وابستگی به مردم، و تشویق به امور والا، و ترک امور پست، و الله متعال امور والا را دوست دارد.
دست ها از نظر فضیلت چهار نوع هستند: بالاترین آن دست انفاق کننده است، سپس آن که از گرفتن خودداری می کند، سپس آن که بدون درخواست می گیرد، سپس پاینترین آن دستی است که گدایی می کند.