Ali ibn Abi Talib (Mag Allah tevreden zijn met hem), handelde resoluut en stak met vuur een groep ketters, afvalligen van de Islam in brand. Toen bereikte dit ‘Abdoellah ibn ‘Abbas, Mag Allah tevreden zijn met hen beiden; hij stemde in met het doden van deze personen, maar keurde het verbranden met vuur af. Hij zei: “Was ik in zijn plaats geweest, dan zou ik hen niet met vuur hebben verbrand, want de Profeet (vrede zij met hem) heeft duidelijk gemaakt dat niemand met het vuur mag straffen behalve Allah, de Heer van het Vuur. Het volstaat hen te doden, zoals de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: ‘Wie de Islam verlaat en zijn godsdienst verandert in een andere, doodt hem.’'

• Het is verplicht om degene die van de Islam afvallig is geworden te doden, volgens de consensus van de geleerden en dit gebeurt onder de voorwaarden die de Sharia stelt. Alleen de imam of de bevoegde heerser mag deze daad uitvoeren.
• De uitspraak: “Wie zijn godsdienst verandert, doodt hem” verwijst naar iedereen die van de Islam afvallig wordt, mannen en vrouwen en vormt een algemeen juridisch bevel."
• De afvallige wordt niet automatisch voor zijn afvalligheid bestraft; hij wordt eerst opgeroepen terug te keren naar de Islam. Indien hij dit weigert, wordt hij gedood.
• Deze overlevering wijst erop dat bestraffing met vuur verboden is en dat wettelijke straffen (hoedoed) niet via vuur uitgevoerd mogen worden.
• Het toont tevens de uitmuntende kennis en het brede juridische inzicht van Ibn ‘Abbas, Mag Allah tevreden zijn met hem, die de overleveringen van de Profeet (vrede zij met hem) diepgaand begreep en toepaste.
• Het bevat een les in het op correcte wijze uiten van afkeuring jegens afwijkende handelingen of meningen.

1. Homepagina
2. De jurisprudentie en zijn grondbeginsels
3. Straffen
4. Straf voor afvalligheid
5. De hadieth

• Er kwamen mensen van de stam ‘Ukl’ of ‘Uraina’, die zich in Medina vestigden