از ابوسعید خُدری رضیاللهعنه روایت است که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا». یعنی: «در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] میراند و آن را به پایان نمیرساند».
صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم خبر دادهاند که در بهشت درختی است که سوارکاری بر اسبی که برای مسابقه آماده شده و در دویدنش تیزرو است، صد سال زیر آن حرکت میکند و به انتهای [سایهٔ] شاخههایش نمیرسد.
از نکات این حدیث
این حدیث، وسعت بهشت و بزرگیِ درختان آن را بیان میکند.