از دعاهای پیامبر صلی الله علیه و سلم این بود که می‌فرمودند: «اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ» (خداوندا برای تو تسلیم و فرمان‌بردار شدم)، «وَبِكَ آمَنْتُ» (و به تو ایمان آوردم و تصدیق و اقرار کردم)، «وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ» (و بر تو توکل کردم و کارم را به تو سپردم و اعتماد کردم)، «وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ» (و به سوی تو بازگشتم و روی آوردم)، «وَبِكَ خَاصَمْتُ» (و به [یاری] تو با دشمنانت به مجادله و حجت‌آوری پرداختم)، «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ» (خداوندا من پناه می‌برم) و ملتجی می‌شوم «بِعِزَّتِكَ» (به عزت) و قدرت بازدارنده و غلبه‌ات، «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» (هیچ معبودی جز تو نیست) و هیچ معبود بر حقی جز تو وجود ندارد، [از اینکه] «أَنْ تُضِلَّنِي» (مرا دستخوش گمراهی کنی) از هدایت و توفیق برای [رسیدن به] رضایتت. «أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ» (تویی آن زنده‌ای که نمی‌میرد) و فانی نمی‌شود، «وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ» (و جن و انس می‌میرند).

• مشروعیت مقدم داشتن ثنا و ستایش بر درخواست، هنگام هر خواسته‌ای.
• واجب بودن توکل تنها بر خداوند متعال و درخواست حفاظت از او؛ زیرا او به صفات کمال متصف است، پس تنها اوست که بر وی اعتماد می‌شود، و همهٔ مخلوقات عاجزند و سرانجامشان مرگ است، پس آنان شایستهٔ اعتماد کردن نیستند.
• تأسّی به پیامبر صلی الله علیه و سلم در دعا کردن با این کلمات جامع و مانعی که بیانگر صدق ایمان و نهایت یقین است.
• سندی گفته است: این سخن ایشان که «أنتَ الحَيّ» (تو زنده‌ای) یعنی: پس تویی آنکه شایسته است به او پناه برده شود، نه به غیر تو.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. منش رسول الله صلى الله عليه و سلم در ذكر كردن
5. بروز رسانی

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. دعاهاى منقول
5. بروز رسانی

• رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمود: «یا الله، من از پیسی و جنون و جذام و بیماری های بد و ناگوار به تو پناه می آورم».
• بارالها من از غلبهٔ بدهکاری و چیره شدن دشمن و شماتت دشمنان به تو پناه می‌آورم
• گفتم: ای رسول خدا، دعايی به من بیاموزید؛ فرمود: «بگو: يا الله، من از شرّ گوش، چشم، زبان و قلب خويش و نيز از شرّ شرمگاهم به تو پناه می برم»....
• يا الله، تسليم تو شدم، به تو ايمان آوردم، بر تو توکل کردم، به سوی تو روی آوردم و به کمک تو، با دشمنان مقابله نمودم. يا الله، هيچ معبود راستينی جز تو نيست، به عزت تو پناه می برم که مبادا مرا گمراه کنی؛ تو، هميشه زنده ای هستی که هرگز نمی ميری...