از ام حبیبه رضیاللهعنها همسر پیامبر صلیاللهعلیهوسلم روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «مَنْ حَافَظَ عَلَى أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ وَأَرْبَعٍ بَعْدَهَا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ». «هر کس بر خواندن چهار رکعت نماز قبل از [نماز فرض] ظهر و چهار رکعت بعد از آن مداومت ورزد، خداوند او را بر آتش [دوزخ] حرام میگرداند».
صحیح است - به روایت ابوداوود و ترمذی و نسائی و ابنماجه و احمد
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم بشارت دادهاند که هر کس نمازهای نافله - چهار رکعت قبل از نماز ظهر و چهار رکعت بعد از آن را بخواند - و بر آنها مداومت و محافظت کند، خداوند او را بر آتش [دوزخ] حرام میگرداند.
از نکات این حدیث
مستحب بودن محافظت و مداومت بر چهار رکعت قبل از ظهر و چهار رکعت بعد از آن.
نمازهای راتبهٔ قبلیه – یعنی قبل از نماز فرض – حکمتهایی دارند، از جمله: آماده سازی درونی نمازگزار برای عبادت، قبل از وارد شدن به نماز فرض. و اما نمازهای راتبهٔ بعدیه، از حکمتهای آن، جبران کردن نقص و کاستیهای نمازهای فرض است.
نمازهای راتبه فواید بزرگی دارند، از جمله: افزایش نیکیها، پاک ساختن گناهان و بالا بردن درجات.
قاعدهٔ اهل سنت دربارهٔ احادیث وعده (مانند این حدیث) این است که: این وعدهها مشروط به مردن بر توحید است، و اینکه منظور، جاودانه نماندن در آتش است. زیرا گناهکار از میان موحدان، سزاوار عِقاب است، اما اگر مجازات شود، در آتش جاودانه نخواهد ماند.