پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از دشنام دادن صحابه و بد و بیراه گفتن به آنها، به ویژه پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار نهی کردهاند؛ و خبر داده که اگر کسی از مردم به اندازهٔ کوه احد طلا انفاق کند، ثوابش به ثواب یک مُد غذا یا نصف آن که صحابی انفاق کرده نمیرسد - مقدار مُد به اندازهی پری دو کف دست یک مرد با قامت متوسط است - و این به دلیل اخلاص بیشتر و نیت راستین و پیشی گرفتن آنان در انفاق و جنگیدن آنها پیش از فتح مکه است، یعنی زمانی که نیاز بیشتری به انفاق و جنگیدن بود.