ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เตือนผู้ที่ไม่เซาะละวาตแก่ท่านทันทีที่เขาได้ยินชื่อ ฉายา หรือคำอธิบายเกี่ยวกับคุณลักษณะของเขา และท่านกล่าวว่า: ผู้ที่ตระหนี่ที่สุด คือผู้ที่เมื่อฉันได้ถูกเอ๋ยชื่อ ณ.ที่เขาๆกลับไม่เซาะละวาตแก่ฉัน นี่เป็นเพราะ: ประการแรก: นี่คือการขี้เหนียวต่อสิ่งที่ไม่ได้ทำให้เขาเสียหายไม่ว่าจะน้อยหรือมาก และไม่ใช้จ่ายเงินหรือใช้ความพยายาม ประการที่สอง: เขาตระหนี่กับตัวเองและกีดกั้นตัวเองจากรางวัลแห่งการเซาะละวาตแก่ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพราะเขาละเว้นจากการเศาะละวาตแก่ท่านนบีเพราะด้วยการที่เขาไม่เศาะละวาตให้กับท่าน เขาได้แสดงถึงความโลภและไม่ยอมทำหน้าที่ที่ควรทำตามคำสั่ง เพื่อที่จะได้รับผลบุญ ประการที่สาม: การเซาะละวาตต่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นการปฏิบัติต่อสิทธิบางประการของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพราะท่านคือผู้ที่สอนเรา และท่านคือผู้ที่ชี้นำเรา และท่านคือผู้ที่เรียกเรามายังพระเจ้า ผู้ประเสริฐและสูงสุด และทรงนำสาส์นนี้และธรรมบัญญัตินี้มาให้เรา ท่านจึงเป็นเหตุให้เราได้รับทางนำ หลังจากการให้ทางนำของอัลลอ์ ตะอาลา และผู้ใดไม่เซาะละวาต เขาจึงเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวในตัวเอง ตระหนี่ถี่เหนี่ยวกับศาสดาของเขา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ด้วยสิทธิที่เป็นสิทธิต่ำสุดประการหนึ่งที่พึงมีต่อท่านนบี