Profeti ﷺ në këtë hadith e sqaroi dallimin mes atij që e përmend Allahun e Lartësuar dhe atij që nuk e përmend, duke e krahasuar këtë ndryshim me dallimin mes të gjallit dhe të vdekurit për nga dobia dhe pamja e mirë. Ai, që e përmend Zotin e tij, është si i gjalli, i zbukuruar nga drita e jetës në dukje dhe nga drita e diturisë në brendësi, dhe që sjell dobi. Ndërsa ai që nuk e përmend Allahun është si i vdekuri, i pavlerë në dukje dhe i shkatërruar në brendësi, pa asnjë dobi. Po ashtu, shtëpia ku banorët e saj e përmendin Allahun përshkruhet si një shtëpi e gjallë, ndërsa ajo ku përmendja e Allahut mungon është një shtëpi e vdekur, për shkak të shkujdesjes së banorëve të saj ndaj përmendjes së Allahut. Përshkrimi i shtëpisë si e gjallë ose e vdekur ka për qëllim vetë banorët e saj.

• Inkurajimi për përmendjen e Allahut dhe paralajmërimi kundër neglizhencës ndaj saj.
• Përmendja e Allahut i jep shpirtit jetë, ashtu siç shpirti i jep trupit jetë.
• Nga udhëzimi i Profetit ﷺ ishte se jepte shembuj për ta përafruar kuptimin e asaj që thoshte.
• Neveviu ka thënë: "Kjo tregon pëlqyeshmërinë e përmendjes së Allahut të Lartësuar në shtëpi, dhe se ajo nuk duhet të jetë e zbrazët nga dhikri (përmendja e Allahut)."
• Neveviu ka thënë: "Kjo tregon se të kesh një jetë të gjatë në nënshtrim ndaj Allahut është meritë, edhe nëse i vdekuri po shkon drejt një destinacioni më të mirë. Kjo sepse i gjalli do ta arrijë atë dhe do të ketë mundësinë të bëhet më i mirë se ai, përmes akteve të adhurimit që kryen."

1. Ballina
2. Vlera dhe rregullat
3. Fikhu i dhikrit dhe duave
4. Dobitë e përmendjes së Allahut
5. Hadithi

• Pastërtia është gjysma e imanit, (thënia) "elhamdulilah" e rëndon peshoren, (thëniet:) "subhanallah" (i patëmeta është Allahu) dhe "elhamdulilah" (lavdërimi i takon Allahut) mbushin, - ose e mbush, - hapësirën ndërmjet qiejve dhe Tokës...
• “Atij që bie në gjumë, shejtani ia lidh tri nyja pas kokës dhe, duke e goditur secilën nyjë (thotë): "Qoftë një natë e gjatë për ty, andaj fli!
• Pastërtia është gjysma e imanit, (thënia) "elhamdulilah" e rëndon peshoren, (thëniet:) "subhanallah" (i patëmeta është Allahu) dhe "elhamdulilah" (lavdërimi i takon Allahut) mbushin hapësirën ndërmjet qiejve dhe Tokës
• “Atij që thotë: "Subhanallahil adhim ue bihamdih (I Lartësuar është Allahu i Madhëruar dhe Atij i takon falënderimi!), i mbillet një palmë hurme në Xhenet.”