නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ තම සහගාමීන් අතර දේශනා කර ඇත්තාහ. එසේ එතුමාණන් කළ දේශනා අතරින් එකක් නම්, 'මුස්ලිම්වරයකු සත්‍යය දුටු විටෙක හෝ එය දැනගත් විටෙක මිනිසුනට බියෙන් හෝ ඔවුන්ගේ මැසිවලට බියෙන් සත්‍යය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වැළකී නො සිටිය යුතු බවයි'.

• සත්‍යය හෙළි කිරීමට හා මිනිසුනට බියෙන් එය වසන් නොකිරීමට දිරි ගැන්වීම.
• සත්‍යය කතා කිරීම යනු, ප්‍රකාශ කරන ක්‍රමයේ විනය, ප්‍රඥාව යහපත් උපදෙස් පිළිපැඳීමෙන් තොරව පැවසිය යුතු යැයි ඉන් අදහස් කරන්නේ නැත.
• පිළිකුල් සහගත දෑ හෙළා දැකිය යුතුය. සත්‍යයට පටහැනි වූ අවස්ථාවක මිනිසුන්ගේ යහපත උදෙසා උත්තරීතර අල්ලාහ්ගේ සත්‍යය ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

1. මුල් පිටුව
2. ඇරයුම සහ ස්වෙච්ඡා සේවය
3. යහපත අණ කිරීම හා අයහපත වළක්වාලීම
4. යහපත අණ කර අයහපත වළක්වාලීමේ නීතිය
5. නබි වදන

• එනම්: “සැබැවින්ම ජනයා අපරාධකරුවකු දුටු විට, ඔහුගේ අතින් අල්ලා නොගත්තේ නම්, ඔහු හේතුවෙන් අල්ලාහ් ඔවුන් (සියල්ලට) දඬුවම පොදු කරන්නට පුළුවන.”...
• මාගේ ප්රාණය කවුරුන් සන්තකයේ ඇත්තේ ද ඔහු මත දිවුරා පවසමි. නුඹලා යහපත විධානය කළ යුතුයි. අයහපතින් වැළැක්විය යුතුයි. නැතහොත් ඒ හේතුවෙන් අල්ලාහ් නුඹලා වෙත දඬුවමක් එවන්නට පුළුවන. පසුව නුඹලා ඔහු ඇරයුම් කර සිටියද නුඹලාට පිළිතුර දෙනු නොලබනු ඇත....
• ඔබ අතරින් කිසිවකු හෝ යම් පිළිකුල් සහගත දෙයක් දුටුවේ නම්, ඔහු එය ඔහුගේ අතින් වැළැක්විය යුතුය. (එයට) ඔහු අපොහොසත් වූයේ නම්, එවිට ඔහුගේ දිවෙන් ද (එයට ද) ඔහු අපොහොසත් වූයේ නම්, ඔහුගේ හදවතින් ද විය යුතුය. එය ඊමාන් හෙවත් දේව විශ්වාසයේ අවමම නිලයයි...