پیامبر صلی الله علیه و سلم در سجدهٔ خود دعا می‌کردند و می‌فرمودند: «اللهم اغفر لي ذنبي» با پوشاندن آن، و اینکه مرا از پیامد آن حفظ کنی؛ پس عفو کنی و درگذری و چشم‌پوشی نمایی، «كله» همهٔ آن را، یعنی: «دِقّه» کوچک و کم آن را، «وجِلّه» بزرگ و بسیار آن را، «وأوله» اولین گناه را، «وآخره» و آخرین آن را، و آنچه میان آن دوست، «علانيته وسره» آنچه از آن آشکار است و آنچه پنهان است و جز تو کسی آن را نمی‌داند ای منزه.

• ابن قیم گفته است: و درخواست آمرزش گناهان کوچک و بزرگ، ریز و درشت، اول و آخر، پنهان و آشکار، این تعمیم و شمول برای آن است که توبه، هم گناهانی را که بنده می‌داند و هم گناهانی را که نمی‌داند، در بر گیرد.
• گفته شده است: همانا «الدِّق» را بر «الجِلّ» مقدم داشته است؛ زیرا درخواست‌کننده در خواسته‌اش بالا می‌رود یعنی ترقی می‌کند، و به این دلیل که گناهان کبیره غالباً از اصرار بر گناهان صغیره و بی‌توجهی به آنها نشأت می‌گیرد، پس گویی آنها وسیله‌ای برای رسیدن به گناهان کبیره هستند، و حق وسیله این است که از نظر اثبات و رفع، مقدم داشته شود.
• تضرع و زاری به درگاه خداوند متعال، و درخواست آمرزش از او برای همهٔ گناهان، صغیره و کبیره.
• نووی گفته است: در این [حدیث]، تأکید بر دعا و زیاد کردن الفاظ آن وجود دارد، هرچند برخی از آن الفاظ، از برخی دیگر بی‌نیاز کننده باشند.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. منش رسول الله صلى الله عليه و سلم در ذكر كردن
5. بروز رسانی

• يَا ذا الجَلاَلِ والإكْرامِ را زیاد بگوييد.
• بار الها آنچه در گذشته مرتکب شده ام و آنچه در آينده از من سر می زند و گناهان نهان و آشکارم را ببخشای.
• ای مردم، به سوی الله توبه کنید، زیرا من روزی صد بار به درگاه او توبه می‌کنم
• هرگاه مرد وارد خانه‌اش شود و الله را هنگام وارد شدن و هنگام غذا خوردن یاد کند، شیطان (به همراهانش) می‌گوید: امشب در اینجا نه برای شما جای خواب است و نه غذا...