si Al-Barā' bin `Āzib (malugod si Allāh sa kanya), na isang tapat, na ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan), kapag nag-angat siya noon ng ulo niya mula sa pagkakayukod at nagsabi ng: "Sami`a -llāhu li-man ḥamidah (Duminig si Allāh sa sinumang nagpuri sa Kanya)," ay hindi tumitigil ang sinumang nasa likuran niya sa pagkatayo at walang nagbabaluktot na isa man ng likod niya hanggang sa maglagay siya (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ng noo niya sa lapag, pagkatapos lumalapag kami sa pagpapatirapa matapos niya.

• Ang katangian ng pakikipagsunuran ng mga Kasamahan sa Sugo (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) sa pagsasagawa ng ṣalāh at na sila ay hindi lumilipat mula sa pagkatayo patungo sa pagkapatirapa hanggang sa magpatirapa siya.
• Nagsabi si Ibnu Daqīq Al-`Īd: Kaugnay roon, may isang patunay sa haba ng pagpahinga [sa pagitan ng mga pagkilos] mula sa Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan).
• Ang ma'mūm kaugnay sa imām niya ay may apat na kalagayan sa punto ng pagtulad: 1. Pakikipag-unahan: sa pamamagitan ng pagsisimula ng gawain bago ng imām niya sa pamamagitan ng pagdating ng ma'mūm sa isang haligi [ng ṣalāh] bago ng pagdating doon ng imām . Halimbawa: na yumukod siya bago ng pagyukod ng imām o magpatirapa siya bago ng pagpapatirapa ng imām. Ito ay bawal. Kapag nanadya siya sa pag-una sa kabila ng kaalaman niya sa pagkasaway [laban doon], tunay na ang ṣalāh niya ay nawawalang-saysay, maging ang pagkakauna man niya ay sa isang haligi o ang pagkakauna man niya ay tungo sa isang haligi. Kung siya ay nasa pagsasagawa ng takbīratul'iḥrām [at inunahan ang imām], hindi naidaraos ang ṣalāh niya at kailangan sa kanya na mag-ulit ng ṣalāh sa muli. 2. Pakikipagsabayan: sa pamamagitan ng pagiging nakikipagsabayan sa imām: yumuyukod siya kasabay ng pagyukod nito, nagpapatirapa siya kasabay ng pagpapatirapa nito, at bumabangon siya kasabay ng pagbangon nito. Ang pinakamababa sa mga kalagayan nito ay ang pagkasuklam at ang hayag sa mga patunay ay na ito ay ipinagbabawal din. Kapag nakisabay siya sa imām sa takbīratul'iḥrām, hindi naidaraos ang ṣalāh niya at kailangan sa kanya ang pag-ulit. 3. Pakikipagsunuran: sa pamamagitan ng pagsasagawa ng mga gawain ng ṣalāh matapos ng imām niya nang walang pagpapaiwan. Ito ay ang isinasabatas at ang nakikisang-ayon sa Sunnah. 4. Pagpapaiwan: sa pamamagitan ng pagpapaiwan niya sa imām niya sa isang pagpapaiwan na nagpapalabas sa kanya sa pakikipagsunuran. [Halimbawa:] nakayukod ang imām at nanatili naman ang ma'mūm na nakatayo hanggang sa nalapit ang imām sa pag-angat mula sa pagkakayukod. Ito ay bawal, maliban kung ito ay naging dahil sa isang madadahilan gaya ng karamdaman o katandaan.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Fiqh at ang mga Batayan Nito
3. Ang Fiqh ng mga Pagsamba
4. Ang Ṣalāh
5. Ang mga Patakaran ng Imām (Pinuno) at Ma`mūm (Pinamumunuan) sa Ṣalāh
6. Ang ḥadīth

• Itinalaga lamang ang imām upang sundan kaya huwag kayong umiba sa kanya. Kapag nagsagawa siya ng takbīr, magsagawa kayo ng takbīr. Kapag yumukod siya, yumukod kayo. Kapag nagsabi siya ng Sami`a -llāhu liman ḥamidah (Dinggin nawa ni Allāh an...
• Katunayan ang Sugo ni Allah-pagpalain siya ni Allah at pangalagaan-ay sumakay sa kabayo,nahulog siya rito at nasugatan ang (kanyang katawan sa) bandang kanan
• Tunay na si Ummu Warqah bint `Abdullah bin Al-Harith Al-Ansari,at tunay na inipon niya ang Qur-an- at ang Propeta-pagpalain siya ni Allah at pangalagaan-ay pinag-utusan siya na maging Imam sa mga nananahanan sa bahay niya.
• Hindi pa ako nakapagdasal sa likod ng Imam kailanman ng higit na magaan na pagdarasal,at higit na ganap na pagdarasal maliban sa [Pagdarasal] ng Propeta-pagpalain siya ni Allah at pangalagaan