ප්රාණය උගුර දණ්ඩ දක්වා ළඟා නොවන තාක් කල් ගැත්තාගේ පාපක්ෂමාව සර්වබලධාරී අල්ලාහ් පිළිගන්නේය. ප්රාණය උගුර දණ්ඩ දක්වා ළඟා වූ විට ඔහුට පාපක්ෂමාව හිමි වන්නේ නැත. උත්තරීතර අල්ලාහ් ඒ ගැන මේසේ පවසා ඇත. “ඔවුන් අතරින් කිසිවෙකු වෙත මරණය පැමිණ ‘සැබැවින්ම මම දැන් පාපක්ෂමාව ඇයැද සිටිමි යැයි පවසන තෙක් නපුරුකම් සිදු කරන්නන් හට පාපක්ෂාව නැත.” (අන් නිසා: 18)

1. මුල් පිටුව
2. මහිමයන් සහ ආචාරධර්ම
3. මාර්ගෝපදේශ හා උපදෙස්
4. පාපොච්ඡාරණය
5. නබි වදන

• ඔබ අතරින් පාළු කාන්තාර භූමියේ අතරමං කර ගත් තම ඔටුවා අහම්බෙන් හමු වූ අයකුට වඩා අල්ලාහ් තම ගැත්තෙකු පතන පාපක්ෂමාව හේතුවෙන් දැඩි සේ සතුටට පත් වන්නේය....
• වරක් නබි සල්ලල්ලාහු තුමා කෙරෙහි මිනිසෙකු පැමිණ මා වරදක් කළෙමි ඒබැවින් මට දඩුවම් කරන්නෙයි ඔහු පැවසුහ තවද ඔහු නබි තුමා සමග සලාතයද ඉටු කළහ ඊට පසුවද නැවත දඩුවම් කරන්නැයි කියා බැගෑපත්ව හා අසරණව ප්රශ්න කළහ ඒටිට ඒම මිනිසා උදෙසා බලා මෙසේ කීවේය ඔබ...
• “අහෝ ආදම්ගේ දරුව! සැබැවින්ම නුඹ මා ඇරයුම් කර මා කෙරෙහි අපේක්ෂා තබන්නෙහි නම් නුඹ තුළ සිදුවූ දෑ සඳහා මම නුඹට සමාව දෙමි. එය මා නොසළකා හරිමි...
• නියතවශයෙන්ම යම් මිනිසෙකු නබි තුමානන් කෙරෙහි අඡ්නබි කාන්තාවක් තමාව සිපගත් බව පැමිනිල්ලක් යොමු කල විගස දෙවිදුන් වන අල්ලාහ් මෙසේ පහල කලේය නියතවශයෙන්ම දහවල් කාලයේ හා රාත්රි කාලෙය් කොටසක් සලාතය ඉටු කරනු මැනව සත්යවශයෙන්ම සත් ක්රියාවන් දුර්ක්...