De profeet (vrede zij met hem) verduidelijkte dat als mensen zonder bewijs zouden worden toegewezen, sommigen onterecht de eigendommen en levens van anderen zouden kunnen opeisen. Daarom is het de verantwoordelijkheid van de aanklager om bewijs te leveren voor zijn aanspraak. Als er geen bewijs is, moet de zaak worden voorgelegd aan de beklaagde, en als deze het ontkent, moet hij een eed afleggen om zich te zuiveren.

• Ibn Daqiq al-'Eid merkte op dat deze hadith een fundamenteel principe is in de islamitische jurisprudentie, een belangrijke bron bij geschillen en conflicten.
• De sharia is gekomen om de eigendommen en levens van mensen te beschermen tegen misbruik.
• Rechters mogen niet oordelen op basis van hun persoonlijke kennis, maar moeten zich altijd baseren op bewijzen.
• Elke claim die niet ondersteund wordt door bewijs, moet worden afgewezen, of het nu gaat om juridische en zakelijke aangelegenheden of religieuze en intellectuele kwesties.

1. Homepagina
2. De jurisprudentie en zijn grondbeginsels
3. Rechtspraak
4. Beweringen en bewijslasten
5. De hadieth

• Als mensen zouden worden toegewezen op basis van hun beweringen, zouden sommige mensen de eigendommen en levens van anderen opeisen. Maar bewijslast ligt bij degene die beweert, en de eed ligt bij degene die het ontkent
• Wie bij Allah een eed aflegt terwijl hij daarin onrecht pleegt om het bezit van een moslim af te nemen, zal Allah ontmoeten terwijl Hij boos op hem is